Menhir erectie Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode
26 février 1974
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 26 février 1974 (≈ 1974)
Officieel beschermingsbevel
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir (ZM 38): Beschikking van 26 februari 1974
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen actoren
Oorsprong en geschiedenis
Menhir de Saint-Gilles-Vieux-Marché is een megalithisch monument in de gemeente Saint-Gilles-Vieux-Marché in het departement Côtes-d'Armor in Bretagne. Daterend van Neolithicum, is het een blok van lokale schalie met 3,90 meter hoog, 1,50 meter breed en 0,80 meter dik, gebouwd op een plateau. Dit soort monument weerspiegelt de culturele en religieuze praktijken van prehistorische samenlevingen in de regio.
De menhir werd geclassificeerd als historische monumenten in opdracht van 26 februari 1974, waardoor zijn erfgoed en archeologische waarde werd erkend. Het wordt aangeduid als menhir (Box ZM 38) in de officiële bases, en de precieze locatie is aangegeven als 5099 Callac, 22530 Saint-Gilles-Vieux-Marché. Deze site maakt deel uit van een groter aantal megalieten aanwezig in de Côtes-d'Armor, bestudeerd in werken als Les megalithes de l'arrondissement de Guingamp (Loïc Langouët, 2006).
In het Neolithicum, Bretonse gemeenschappen opgericht menhirs, vaak geassocieerd met rituele, begrafenis of territoriale functies. Deze monumenten, gesneden uit lokale materialen zoals de schalie, weerspiegelen een technische meesterschap en een geavanceerde sociale organisatie. Hun aanwezigheid in het landschap markeert nog steeds de erfenis van de eerste sedentaire samenlevingen in de regio, hoewel hun exacte toepassingen deels mysterieus blijven voor archeologen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen