Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Armentières, gelegen in de Aisne, is een oud sterk huis gebouwd tussen het einde van de 13e en het begin van de 14e eeuw, vervolgens grondig veranderd in de 16e eeuw. De ruïnes, geclassificeerd als historische monumenten in 1921, domineren een drassige vallei van de Ourcq vallei, waardoor de toegang historisch moeilijk. De vierhoekige behuizing, geflankeerd door ronde torens, huizen 16e-eeuwse huizen georganiseerd rond een binnenplaats, toegankelijk door een ogivaal poort omlijst door torens.

Oorspronkelijk is de site gekoppeld aan de ridderlijke afstamming van de Armentières, bevestigd uit de twaalfde eeuw. Gui d'Armentières, de eerste bekende heer, stichtte een wijnkolonie in de Haie in 1197. Zijn opvolger Guillaume nam deel aan de vijfde kruistocht en werd na de verkoop van seigneursrechten door zijn familie vrijgelaten. In de 13e eeuw bestaan er twee huizen naast elkaar, die eigendom zijn van John en Nicolas d'Armentières. De seigneury werd vervolgens in de 14e eeuw aan de Conflans doorgegeven via het huwelijk van Peronne de Jouengues met Johannes I van Conflans, waarna hij werd verdeeld over verscheidene fiefs voordat hij in 1394 werd verenigd door Johannes II van Conflans, waarschijnlijk gedood te Azincourt (1415).

In de 15e eeuw werd de seigneury verkocht aan Johannes II Jouvenel des Ursins, bisschop van Laon en aartsbisschop van Reims, alvorens terug te keren naar zijn broer Michel. De familie Jovenel des Ursins moderniseerde het huis in de 16e eeuw, met name onder Gilles (overleden 1586), heer van de koning en kapitein van de cavalerie. Het kasteel keerde terug naar de Conflans in 1588 door het huwelijk van Charlotte Jouvenel des Ursins met Eustache de Conflans. De seigneury, opgericht in markiesat in de 18e eeuw voor Louis de Conflans (Maréchal de France in 1768) werd verlaten na de revolutie. Verkocht in 1794 aan de Hutin familie, een voormalige boer, werd het kasteel stabiel in de 19e eeuw voordat het werd verwoest door de Eerste Wereldoorlog.

De overblijfselen, waaronder een 14e-eeuwse door paarden getrokken kerker en renaissance huizen, zijn sinds de jaren tachtig gerestaureerd met de steun van de staat en de Bern Missie. De site, die nu eigendom is van de familie Kerekès, illustreert de architectonische evolutie van huizen in residentiële kastelen, evenals de omwentelingen in verband met conflicten (middeleeuwse oorlogen, revolutie, 1914-1918).

Externe links