Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Necropolis van La Boixe is een groep van elf tumulus in de gemeenten Vervant, Maine-de-Boixe en Cellettes in het departement Charente. Deze begrafenismonumenten, gebouwd in het Neolithicum, zijn uitgelijnd op een heuvelrug op 166 m boven de zeespiegel, met uitzicht op de Charente vallei. Vier tumulus (A, B, G en H) werden onderscheiden door hun grote grootte, terwijl de anderen hadden verschillende architecturen: cirkelvormige, vierhoekige, of veelhoekige kamers, bedekt met corbellatie of het bedekken van platen.

De eerste records van de tumuli dateren uit de monumentale statistieken van de Charente (1844) van Abbé Michon, die er twee in de buurt van het Boixe-bos wees. Tussen 1874 en 1876 doorzochten Gustave Chauvet en Auguste-François Lièvre de necropolis en identificeerden elf tumulus (genoemd A tot en met K), waarbij werd opgemerkt dat drie tot vijf anderen waren vernietigd om hun stenen terug te winnen. Dolmen B, geclassificeerd al in 1889, en de gehele necropolis, geregistreerd in 1991, onthullen complexe begrafenispraktijken, met menselijke afzettingen gedateerd uit het Midden- en Finale Neolithicum.

De tumulus A, nu uitgestorven, herbergde een dolmen wiens dektafel (15 ton), genaamd Pierre du Sacrifice, draagt een groef vaak verkeerd geïnterpreteerd als een lach om bloed. De opgravingen onthulden typische voorwerpen van het Midden Neolithicum (gepolijste bijlen, pijllijstjes, keramiek) en laat hergebruik, zoals in de Bronstijd. De tumulus B en C, doorzocht in 1998, onthulden gestructureerde begraafkamers, met gravures (haches, verticale banden) en concentrische afgietsels.

De tumor D tot J, van verschillende grootte en vormen, bevatte collectieve begrafenissen, soms hergebruikt, met archeologische meubels, waaronder botten, vuursteen of been gereedschap, en garnering. De tumor K, zonder interne structuur, leverde geen overblijfselen. Lokale folklore roept legendes op, zoals die van kleine, fluwelige mannen die de stenen van Dolmen A droegen. Deze monumenten illustreren het belang van neolithische begrafenispraktijken in Charente.

De necropolis, beschermd sinds 1991, getuigt van de architecturale vindingrijkheid van neolithische samenlevingen, met verschillende bouwtechnieken (kachelen, het bedekken van platen, afgietsels) en een attente ruimtelijke organisatie. De 19e en 20e eeuw opgravingen gedocumenteerd deze structuren, terwijl het onthullen van de verwoestingen in verband met het herstel van materialen voor wegen of lokale constructies.

Externe links