Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel des Reservoirs is een privéhotel gebouwd in 1751 door architect Jean Cailleteau, genaamd "Lassurance," voor Madame de Pompadour, favoriet van Louis XV. In 7-9 rue des Reservoirs in Versailles communiceerde hij met het kasteel via een overdekte gang. Oorspronkelijk was het land gehuisvest een achthoekige toren en hydraulische pomp, vernietigd in 1686 na de bouw van vijvers voeden van het park bekkens. Na de dood van Madame de Pompadour in 1764 verkocht haar broer het hotel aan de koning, die het de woonplaats van de gouverneur van Versailles maakte onder de naam van het overheidshotel.

Verkocht als nationaal eigendom in 1794, werd het hotel een herberg gerund door een cateraar genaamd Rimbault, vervolgens een gerenommeerd restaurant in de 19e eeuw. In 1836, een aaneengesloten reservoir gedeeltelijk overstroomde het hotel, waardoor spectaculaire schade. In 1875 door Eugène Grosseuvre omgebouwd tot Grand Hotel des Réservoirs, verwelkomde hij persoonlijkheden als Édouard VII, Zola of Proust. Het gebouw, opgericht twee verdiepingen aan het begin van de twintigste eeuw, huizen in 1919 de Duitse delegatie ondertekend aan het Verdrag van Versailles.

In 1934 gekocht door de staat en geclassificeerd als een historisch monument in 1936, het hotel is nu gastheer van de departementale eenheid van architectuur en erfgoed (UDAP) van de Yvelines, functionele huisvesting, en sinds 2006 de Europese School van Economische Intelligentie (EEIE). Zijn geschiedenis combineert dus architectonisch erfgoed, werelds leven en belangrijke diplomatieke gebeurtenissen.

Externe links