Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Manor House of the Touche-Carné, gelegen in Morbihan aan de stad Roc-Saint-André (Val d'Oust), is ontstaan in de 15e eeuw. De veelhoekige traptoren, gebouwd in 1380, is het oudste deel. == Geschiedenis ==Het huis werd gebouwd rond 1440 voor de familie van Carné, die zijn naam aan het landgoed gaf. De term aanraking, gebruikelijk in Bretonse toponymie, betekent een snee of een klein hout.

Het huis bleef eigendom van de Carne tot de 17e eeuw, voordat het verkocht werd aan de Rogier, heren van Crevy (La Chapelle-Caro). Daarna verloor hij zijn status als landhuis om een landgoed te worden dat afhankelijk was van Crévy Castle. Tijdens de Revolutie werd hij opgenomen als nationaal goed, hij werd teruggekeerd naar de Rogier bij de Restauratie, vervolgens verschillende keren van hand veranderd, met name tussen Gabriel de Provostaye (1812), Eugene de Poulpiquet (1816) en de Burggraaf de Pontbriand. In de 20e eeuw, omgetoverd tot een boerderij (gerechtsgebouw), woonde er zelfs een telefooncel voor het gehucht.

Sinds de overname in 1994 heeft het herenhuis geprofiteerd van een grote restauratie, vooral voor de boerderij verbrand tijdens de revolutie. Op 26 mei 1997 werden het hoofdgebouw, de gevels en daken van de gemeenten en de boerderij opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten. Het ensemble, georganiseerd rond een rechthoekige binnenplaats, omvat een seigneurial huis met een rechtszaal op de begane grond, 15e eeuwse gemeenten, en een 19e eeuwse stal. De boerderij, toegevoegd aan het einde van de 15e of vroege 16e eeuw, huisvestte een broodoven en een put.

Architectureel presenteert het hoofdhuis een vierkant plan met een veelhoekige traptoren, kenmerkend voor de constructies van de eerste helft van de 15e eeuw. In de 17e eeuw verdwenen de hoge gebouwen, verlicht door dakramen, toen de structuur werd herbouwd. Tijdens de Europese Erfgoeddagen opent het nog in particulier bezit zijnde herenhuis voor het publiek. Zijn geschiedenis is gedocumenteerd in boeken als Claude Lefèvre (2013) en de dossiers van de Inventory General of Bretagne.

Externe links