Vermoedelijke bouw Ier siècle apr. J.-C. (≈ 150)
Begrafenismonument van het Romeinse type.
2 septembre 1943
MH-classificatie
MH-classificatie 2 septembre 1943 (≈ 1943)
Bescherming van historische monumenten.
2022
Verwerving door Biot
Verwerving door Biot 2022 (≈ 2022)
Inkoop door de gemeente voor restauratie.
2025
Begin van de werkzaamheden
Begin van de werkzaamheden 2025 (≈ 2025)
Herstelcampagne gestart.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Romeins monument bekend als La Tour de la Chèvre d'Or: classificatie bij decreet van 2 september 1943
Kerncijfers
Jules Formigé - Archeoloog
Bestudeerde het monument in 1942, dat de Augustijnse tijd oproept.
Joseph-Antoine Durbec - Lokale historicus
Auteur van een monografie over Biot (2007).
Oorsprong en geschiedenis
De Golden Goat Tower, gelegen in Biot in de Alpes-Maritimes, is een pale-type Romeinse funeraire monument, waarschijnlijk gebouwd in de 1e eeuw na Christus. Gebouwd aan de rand van een oude (misschien Romeinse) manier, wordt het gekenmerkt door een bovenste niche met een standbeeld, en een begrafeniskamer aan zijn voet. Zijn stijl roept volgens archeoloog Jules Formigé de Augustijnse tijd op. In 1943 werd er een historisch monument gebouwd dat de Brague domineert, op de oude Clausonnes weg die Biot met Vallauris verbindt.
Gold Goat verwijst naar een mediterrane legende gerelateerd aan de invasies van Sarrasin (IXe Xe eeuw), waar dit fantastische dier schatten bewaarde. De omliggende archeologische site onthult andere overblijfselen uit de oudheid: tegel graftombes en het hergebruik van gewijde blokken. De toren, die in 2022 door de gemeente Biot is overgenomen, is sinds 2025 gerestaureerd. De architectuur combineert een rechthoekige metselmassaf (5,80 × 2,35 m, aanvankelijk 10 m hoog) en een ommuurde omheining van 4,50 m zijde, waarschijnlijk een uitvaartkamer.
De bovenste niche, zichtbaar van veraf, herbergde het standbeeld van de overledene, terwijl de omsloten ruimte voor de toren filmische stembussen bevatte. Dit soort monument, zeldzaam in de Provence-Alpes-Côte d De Torre di Cimella in Cimiez was het enige andere regionale voorbeeld. De opgravingen en studies, zoals die van Jules Formigé (1942) en Joseph-Antoine Durbec (2007), benadrukken zijn rol in de plaatselijke Romeinse begrafenisrituelen.
De 1943 classificatie beschermde deze vestige, nu toegankelijk via de Chemin de la Gour-d'Or. De staat van instandhouding, ondanks gedeeltelijke schaafwonden, laat toe om de technieken van de Romeinse constructie te bestuderen (parament van kalksteen balgen, bout gaten). De site maakt deel uit van een breder archeologisch landschap, dat de oude bezetting van de regio weerspiegelt, tussen Antibes en het achterland van Nice.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen