Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Biot Gold Goat Tower dans les Alpes-Maritimes

Patrimoine classé
Vestiges Gallo-romain
Mausolée

Biot Gold Goat Tower

    128-250 Chemin de la Chèvre d'Or 
    06410 Biot
Particuliere eigendom
Tour de la Chèvre dOr de Biot
Tour de la Chèvre dOr de Biot
Tour de la Chèvre dOr de Biot
Crédit photo : Baldrick44 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
1900
2000
Ier siècle apr. J.-C.
Vermoedelijke bouw
2 septembre 1943
MH-classificatie
2022
Verwerving door Biot
2025
Begin van de werkzaamheden
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Romeins monument bekend als La Tour de la Chèvre d'Or: classificatie bij decreet van 2 september 1943

Kerncijfers

Jules Formigé - Archeoloog Bestudeerde het monument in 1942, dat de Augustijnse tijd oproept.
Joseph-Antoine Durbec - Lokale historicus Auteur van een monografie over Biot (2007).

Oorsprong en geschiedenis

De Golden Goat Tower, gelegen in Biot in de Alpes-Maritimes, is een pale-type Romeinse funeraire monument, waarschijnlijk gebouwd in de 1e eeuw na Christus. Gebouwd aan de rand van een oude (misschien Romeinse) manier, wordt het gekenmerkt door een bovenste niche met een standbeeld, en een begrafeniskamer aan zijn voet. Zijn stijl roept volgens archeoloog Jules Formigé de Augustijnse tijd op. In 1943 werd er een historisch monument gebouwd dat de Brague domineert, op de oude Clausonnes weg die Biot met Vallauris verbindt.

Gold Goat verwijst naar een mediterrane legende gerelateerd aan de invasies van Sarrasin (IXe Xe eeuw), waar dit fantastische dier schatten bewaarde. De omliggende archeologische site onthult andere overblijfselen uit de oudheid: tegel graftombes en het hergebruik van gewijde blokken. De toren, die in 2022 door de gemeente Biot is overgenomen, is sinds 2025 gerestaureerd. De architectuur combineert een rechthoekige metselmassaf (5,80 × 2,35 m, aanvankelijk 10 m hoog) en een ommuurde omheining van 4,50 m zijde, waarschijnlijk een uitvaartkamer.

De bovenste niche, zichtbaar van veraf, herbergde het standbeeld van de overledene, terwijl de omsloten ruimte voor de toren filmische stembussen bevatte. Dit soort monument, zeldzaam in de Provence-Alpes-Côte d De Torre di Cimella in Cimiez was het enige andere regionale voorbeeld. De opgravingen en studies, zoals die van Jules Formigé (1942) en Joseph-Antoine Durbec (2007), benadrukken zijn rol in de plaatselijke Romeinse begrafenisrituelen.

De 1943 classificatie beschermde deze vestige, nu toegankelijk via de Chemin de la Gour-d'Or. De staat van instandhouding, ondanks gedeeltelijke schaafwonden, laat toe om de technieken van de Romeinse constructie te bestuderen (parament van kalksteen balgen, bout gaten). De site maakt deel uit van een breder archeologisch landschap, dat de oude bezetting van de regio weerspiegelt, tussen Antibes en het achterland van Nice.

Externe links