Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het museum bevindt zich in het voormalige bisschoppelijk paleis van Beauvais, gebouwd in de 12e eeuw op de Gallo-Romeinse wallen van de stad. In 1305 veroordeelde de koning van Frankrijk de bourgeois om bisschop Simon de Nesle te compenseren. Binnen, een 14e eeuwse deuropening behoudt zeemeermin beelden en middeleeuwse bestrating. De graffiti van de noordelijke toren getuigen van zijn gebruik als gevangenis, terwijl de zuidelijke toren reserves herbergde.

In het begin van de 16e eeuw herbouwde bisschop Louis de Villiers van L'Isle-Adam het gebouw in renaissancestijl, met behoud van gotische elementen. Het voegt ramen toe ondanks de oppositie van de stad, evenals een trapkoepel met peper en campanile, waardoor het paleis zijn huidige verschijning (met uitzondering van 19e eeuw restauraties). Onder het Rijk (1811) werd het gebouw prefectuur en werd in 1823 teruggebracht naar de bisschop alvorens het gerechtsgebouw in 1848 te verwelkomen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het departementale museum, vlakbij de kathedraal, gebombardeerd. De overgebleven werken worden opgeslagen op de zolder van het bisschoppelijk paleis. In 1973, na de verwijdering van het hof, lanceerde het departement een grote restauratie (architect Jean-Pierre Paquet), die leidde tot de opening van het museum in 1981. Gesloten in 1997 voor structurele problemen, heropent het in 2015 met een route gewijd aan de 19e eeuw, aangevuld met collecties van oude schilderijen, keramiek en moderne kunst (Dufy, Picabia, Lempicka). Het museum organiseert ook tijdelijke tentoonstellingen en bewaart collecties van kunstenaars als Maurice Boudot-Lamotte en Jean Lambert-Rucki.

Het paleis is een historisch monument sinds 1862 en illustreert de architectonische en politieke evolutie van Beauvais, van Gallo-Romeinse wallen tot zijn huidige rol als departementsmuseum. De muren dragen sporen van zijn opeenvolgende toepassingen: episcopale woonplaats, gevangenis, rechtbank, en tenslotte culturele plaats. De restauraties behouden haar middeleeuwse en renaissance elementen, terwijl ze ruimtes aanpassen aan hedendaagse museumnormen.

De collectie van het museum omvat een breed spectrum, van de Franse Renaissance (Antoine Caron) tot Art Deco (Tamara de Lempicka), waaronder grote werken uit de 19e eeuw (Corot, Sisley, Vuillard). Een trap gedecoreerd door Maurice Denis (L De Boudot-Lamotte fonds, gegeven in 1979, en de werken van Jean Lambert-Rucki (donatie 1997) verrijken dit ensemble verder.

Externe links