Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De golf van Fontaine-de-Vaucluse, gelegen in het departement Vaucluse, is de grootste ex-emergence in metropolitan France, met een jaarlijkse stroom van 630 tot 700 miljoen kubieke meter. Deze karstbron, wereldwijd op de vijfde plaats geplaatst, dient als referentie in de hydrogeologie voor "vauclusiaanse bronnen." De naam komt van de gesloten vallei (Vallis Clausa), een afgelegen topografische gebied waar het stroomt aan de voet van een 230-meter kalksteen klif.

De fontein wordt gevoed door een ondergrondse bassin van 1100 km2, die het water van de berg Ventoux, de Vaucluse Mountains, het Albion Plateau en de Lure Mountain. Het water, rijk aan calciumcarbonaat (200 mg/l), lost jaarlijks 50.000 m3 kalksteen op, wat leidt tot een theoretische verdwijning van omringende reliëfs in 3,5 miljoen jaar. De bron, de enige uitgang van dit netwerk, voedt de Sorgue rivier.

Vanaf de oudheid was de site een plaats van rituele offers. Tussen 1998 en 2003 onthulden archeologische duiken van de Société Séléologique de Fontaine-de-Vaucluse (SSFV) en de DRASM 1.600 stukken en voorwerpen uit de 1e eeuw voor Christus tot de 5e eeuw. Deze ontdekkingen, gemaakt tussen de 40 en 80 meter diep met de hulp van de Spelenaute onderzeeër, getuigen van oude heilige aanwezigheid.

Moderne exploratie begon in 1878 met de eerste scapadre duiken zware voeten (23 meter). In 1989 bereikte de Spelenaute robot het laagst bekende punt op 315 meter. Ondanks deze vooruitgang blijft het verdronken gebied deels mysterieus: een wiskundig model schat zijn permanente reserves op 150 miljoen m3. Sinds mei 2025 is toegang verboden vanwege het risico van instorting.

Twee legendes markeren de site: die van de Coulobre, een draak verslagen door St. Veran in de vijfde eeuw, symbool van de oude liguren cultus van het water, en die van een nimf voogd van diamanten regelen van de stroom van de bron. Deze verslagen weerspiegelen het mythologische en hydrologische belang van de plaats, tussen uitzonderlijke geologie en cultureel erfgoed.

Tegenwoordig blijft de Vaucluse fontein een studieobject voor hydrogeologen en speleologen. Zijn impluvium, met uitzondering van de Luberon en de Bluye berg, en zijn stroom zeven keer hoger dan het drinkwaterverbruik van de afdeling maken het een uniek natuurlijk fenomeen, het combineren van wetenschap, geschiedenis en folklore.

Externe links