Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De fabriek van de Ostrich werd in 1619 opgericht door Pierre Blanchet, die een oven in de oude herberg L-Ostrich in de Rue Saint-Genest in Nevers opzette. Toen hij in 1625 overleed, nam zijn weduwe Vincente Dupin het over, voordat de workshop in handen kwam van verschillende eigenaren, waaronder Denis Lefebvre (1633-1635), Sébastien Dupont-Saint-Pierre, en vervolgens Esme Godin en Pierre Custos, die het in 1643 kochten. De fabriek splitste zich in 1655 in twee delen, met aan de ene kant de Custos erfgenamen die de oorspronkelijke gebouwen behouden, en aan de andere Esme Godin die de Georgeon Well exploiteren. Anne-Marie Petit verbond na complexe opvolgingen de twee takken in 1708 en leidde het geheel tot 1728.

In de 18e eeuw waren er verschillende veranderingen in de richting van de fabriek, met name onder Louis Custus, zijn weduwe Marie Vallet (1747-1754), toen Louis Estienne Pierre Custos de Chaumois, die het verkocht aan Pierre Marie Enfert in 1799. In 1810 had ze 65 werknemers. Na opeenvolgende overnames (familie Lyons in 1827, Pierre Lancelot in 1846, Étienne Marie Héron de Villefosse in 1855) werd de productie stopgezet in 1862. Kort uitgekomen van 1874 tot 1878 door Michel Chalandre en zijn zwager Zeitvogel, werden de ijzerwerken dat jaar definitief gesloten.

De oven van de Struisvogel, gebouwd in de zeventiende eeuw en gedoofd in 1878, is een zeldzame getuigenis van de kooktechnieken van het tijdperk. Gechemiseerd met vuurvaste stenen en versterkt met uitlopers, had het een kelder (huis en as put) en twee verdiepingen nu verdwenen, waar de geëmailleerde delen werden gekookt bij bijna 1000 °C gedurende 2 tot 4 dagen. Gerangschikt met erfgoed, illustreert het het industriële belang van Nevers in de geschiedenis van de Franse faience. De overige gebouwen, waaronder een huis met een gevel in reliëf, herinneren zich deze bloeiende activiteit.

De boerderij van de Ostrich werd in twee fasen in de historische monumenten opgenomen: het meesterhuis (8 rue Saint-Genest) in 1946 en de oven in 1995. Eigendom van de stad Nevers, de site getuigt van vier eeuwen van vakmanschap en innovatie, van Pierre Blanchet's ambachtelijke begin tot de industriële revolutie, door de familie dynastieën die zijn geschiedenis markeerde.

De historische bronnen, met name de werken van Jean Rosen (La Faience de Nevers: 1585-1900), onderstrepen de sleutelrol van deze fabriek in de lokale economie. De grondwerken maken ook deel uit van een breder netwerk van Nivernais-workshops, zoals die aan de Rue des Marais of Contrerescarpe, waardoor Nevers in de 17e en 18e eeuw een belangrijk centrum van keramische productie in Frankrijk werd.

Externe links