Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Lycée Saint-Louis-de-Gonzague, vaak Franklin genoemd, is een particuliere katholieke onderwijsinstelling, opgericht in 1894 door de Jezuïeten in het 16e arrondissement van Parijs. Aanvankelijk heette hij Petit Externat du Trocadéro, hij verhuisde naar nummer 10 in Franklin Street, in gebouwen die voorheen bezet waren door de Saint-Charles-d'Iéna School. De hoofddoelstelling is studenten welkom te heten van de tiende tot de zesde, die dienen als "buitenpost" aan de Collège Saint-Ignace de la rue de Madrid. Vanaf het begin groeide de school snel, van 75 leerlingen in 1895 tot 220 in 1898, alvorens het laatste Jezuïetencollege in Parijs te worden na de sluiting van de andere instellingen van de gemeente.

In het begin van de twintigste eeuw, ondanks anti-klerikale beleid en uitzettingen uit religieuze gemeenten, de school bleef uitbreiden. In 1920 waren er 885 studenten en werd een vereniging van ouderen opgericht. In 1933-1935, onder leiding van pater François Berlier de Vauplane, werd het etablissement volledig herbouwd in een Art Deco stijl door architect Henri Viollet. De kapel, versierd met een fresco van Henri de Maistre die het leven van Saint Louis de Gonzague weergeeft, werd in 1993 geclassificeerd als een historisch monument. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden lessen gegeven in kelders of kostscholen in Baville, en de school breidde zich uit met de aankoop van een site op Rue Louis-David voor de lagere school in 1942.

Na de oorlog werd de middelbare school geleidelijk seculariserend: het aantal religieuzen nam af (24 vaders in 1956 tegenover 9 in 1978), en een vrouw, Miss de Follin, werd benoemd tot primair directeur in 1968. In 1980 werd Mixity geïntroduceerd en Françoise Bouissou werd de eerste vrouw die de instelling leidde in 1990. De voorbereidende klassen van de ECE werden in 1986 opgericht en in de jaren 1990 en 2010 werden uitbreidingswerkzaamheden uitgevoerd, waaronder een nieuw gebouw voor prepas in 2016. In 2021-2022 werd de kapel gerenoveerd met de steun van de Erfgoedstichting, en er werd in maart 2022 een massa van toewijding gevierd.

De middelbare school staat bekend om haar academische uitmuntendheid, met bachelor diploma's regelmatig meer dan 95%, en rangschikking tot de beste in Frankrijk. Zijn educatieve project, geïnspireerd door de Jezuïet Magis (onderzoek voor uitmuntendheid en service van anderen), omvat internationale uitwisselingen, artistieke activiteiten (meester, theater) en sport, evenals sociale betrokkenheid door middel van eersteklas gemeenschapsprojecten. Vandaag de dag is de school de thuisbasis van bijna 2000 studenten, van kleuterschool tot voorbereidende klassen, verspreid over twee locaties 500 meter afstand.

Zijn verhaal wordt ook gekenmerkt door illustere persoonlijkheden, onder zijn studenten of leraren, zoals politici Bruno Le Maire en Georges Bidault, zakenlieden François Villeroy de Galhau (Bank van Frankrijk) en Jacques-Antoine Granjon (Vente-Privaye), en schrijver Aliette de Bodard. Echter, haar verleden omvatte ook gevallen van seksueel misbruik, onthuld in 2016 door voormalige studentenslachtoffers in de jaren 1950-1960, zonder dat interne onderzoeken werden uitgevoerd op dat moment. Deze openbaringen leidden tot de oprichting van een wachtgroep door het Vaticaan in 2014.

Het Grand College is architecturaal gebouwd op oude Kaillotgroeven, en een van de recreatieve ruimtes, gelegen op de daken, biedt uitzicht op de Eiffeltoren. De middelbare school wordt bediend door de metrostations Passy en Trocadéro (lijnen 6 en 9) en blijft een symbool van de Parijse burgerlijke opvoeding, bestudeerd door sociologen als Jean-Pierre Faguer voor zijn rol in de reproductie van elites. Zijn wapenrusting nam de armen van de familie Gongague over, als eerbetoon aan zijn beschermheilige, Louis de Gongague, model van de katholieke jeugd.

Externe links