Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Menhir beelden van Collorgues, ook wel standbeelden-menhirs van Teste of de Mas de l'Aveugle genoemd, maken deel uit van de Languedoc groep (Gardois subgroep) en behoren tot de 42 bekende stelen in dit gebied. Ze werden gesneden in oligoceen zandsteen in de laatste Neolithicum, met typische motieven: gezicht in "T," gestileerde armen, geschemateerde borsten, en objecten in de vorm van een kont, geïnterpreteerd als armgat assen. Hun ontdekking onthult een latere hergebruik, een die dienst doet als een latel in een hypogee, de andere die zijn ingang maskert.

Het eerste standbeeld (1,75 m hoog) werd in 1879 opgegraven door M. Teste tijdens de landbouwwerkzaamheden op de site genaamd Mas Gaillard, op een site met onder andere hypogees en vuursteen extractie putten. Het is geïdentificeerd als een standbeeld-menhir door Lombard-Dumas, het beschikt over een dubbele spiraal hanger ketting (zichtbaar in razing licht) en een bijl onder de onderarmen. Het tweede standbeeld (1.35 m), ontdekt in 1888 door H. Nicolas, werd gebruikt als een achterwerk in de hypogee, zijn gebeeldhouwde gezicht tegenover de grond. De twee stukken werden geclassificeerd als Historische Monumenten in 1927 en gerestaureerd in 2018. Ze zijn nu te zien in het Lodève Museum.

De site van Mas Gaillard werd twee keer doorzocht: een eerste verkenning in 1886 door A. Lombard-Dumas, vervolgens een systematische campagne in 1888 door H. Nicolas, die beelden en begrafenisstructuren ontdekte. Deze opgravingen onthulden een rijke archeologische context, gekoppeld aan de winning van vuursteen en grafpraktijken. De beelden-menhirs illustreren door hun iconografie en hergebruik de culturele overgangen tussen de laatste Neolithische en metalen tijdperken in Occitanie.

De twee werken onderscheiden zich door hun Gardese stijl: hoofden open van het lichaam, schouders gemarkeerd, en armen in arcade houden symbolische objecten. Hun dating en morfologie hebben betrekking op een netwerk van uitwisselingen en overtuigingen over Oost-Herault en de Gard. Met hun behoud in het Lodève Museum kunnen we de technieken van beeldhouwkunst en begrafenisrituelen van deze cruciale periode bestuderen.

Geschreven bronnen (Lombard-Dumas, Nicolas) en recente publicaties (Galant et al., 2023) benadrukken hun belang bij het begrijpen van regionale megalithische kunst. Hun rangschikking in 1927 en hun restauratie in 2018 getuigen van hun erfgoedwaarde, terwijl hun permanente tentoonstelling ("Imprints of Man") hen ambassadeurs van het Occitan Neolithicum maakt.

Externe links