Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des beaux-arts de Nancy ontstond in de revolutionaire aanvallen van 1793, toen een departementaal decreet de oprichting formaliseerde. Oorspronkelijk geïnstalleerd in de kapel van de Visitation, werd het in 1801 geïntegreerd in de eerste vijftien provinciale musea, profiterend van de verzending van werken uit het Musée central du Louvre. Deze status verhult haar rol bij de verspreiding van kunst in de regio's, met collecties van nationale confiscaties.

Na verschillende plaatsen in Nancy te hebben bezet, vestigde het museum zich in 1936 permanent in een van de paviljoens van Stanislas Square, gebouwd in 1755 onder de impuls van hertog Stanislas ter ere van Lodewijk XV. Dit gebouw, emblematische van de achttiende eeuw, wordt vergroot door een modern lichaam en gerenoveerd in 1999 door architect Laurent Beaudouin, die zijn peristijl en trap benadrukt met een rooster van Jean Lamour.

De collecties van het museum bestrijken Europese artistieke stromingen van de 15e tot de 20e eeuw, met de nadruk op Lorrain kunstenaars. Het huisvest meer dan 20.000 tekeningen en prenten, toegankelijk voor onderzoekers, evenals een Daum collectie van bijna 400 glaswerk, gepresenteerd in een speciale scenografie. De museumroute speelt op architectonische perspectieven, natuurlijk licht en gekleurde flats om bezoekers te begeleiden.

Het museum wordt aangeduid als Musée de France en onderscheidt zich door zijn historische anker: het 18e-eeuwse paviljoen, gerestaureerd, vormt het uitgangspunt en de afsluiting van het bezoek. De renovatie van 1999 moderniseerde haar ruimten met behoud van haar erfgoed, waaronder het net van Jean Lamour, symbool van de knowhow van Lotharingen. Het officiële adres, 3 Place Stanislas, weerspiegelt de integratie in een UNESCO Werelderfgoed architectonisch complex.

Externe links