Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Montauriol werd rond 820 gesticht op grond van de familie van de heilige Théodard, in Mons Aureolus (nu Montauriol), nabij de huidige Montauban. Opgedragen aan Saint Martin de Tours, werd het een bedevaartplaats na de dood van Théodard in 893, wiens wonderen op zijn graf leidde tot zijn heiligverklaring. De abdij, omgedoopt tot Saint-Théodard, werd de machtigste in de Midi, die zelfs Moissac overtrof, dankzij vele donaties en de wederopbouw van zijn Romeinse abdij.

In de 12e eeuw was de abdij betrokken bij de conflicten tussen de graaf van Toulouse Alphonse Jourdain en de hertogen van Aquitaine. In 1144, na de plundering van zijn land door Jordanië om Montauban te vinden, kreeg Abbé Ancelin van Paus Eugene III de helft van de seigneurie van de stad. Abbé Raymond d'Azemard steunde Simon de Monfort echter tijdens de Albigeiaanse kruistocht (1209.

In 1079 werd de abdij verbonden met die van de Chaise-Dieu, om hem een jaarlijkse vergoeding te betalen. Zijn macht daalde in de 14e eeuw met de oprichting van het bisdom Montauban in 1317: de abdij werd kathedraal, en bisschop Bertrand I van Puy, de laatste abt van Saint-Théodard, begeleidde zijn transformatie. De oorlogen van de religie sloten haar lot: de kathedraal werd in 1561 verbrand en in 1567 vernietigd door protestanten, zijn stenen gebruikt om de wallen van Montauban te versterken.

Tegenwoordig blijft alleen de dovecote van de abdij over, geclassificeerd als historisch monument in 1927. Gebouwd van baksteen op een rond vlak, het getuigt van middeleeuwse architectuur met zijn krans, waterspuwer en een schuilmuur geflankeerd door valse scalds. Gelegen aan de Rue Jeanne d'Arc in Montauban, is het de laatste zichtbare overblijfsel van dit grote religieuze erfgoed van Quercy.

Externe links