Kerken geclassificeerd in Morbihan

Eglise romane et gothique
56380 Saint-Malo-de-Beignon

De kerk van Saint-Malo de Saint-Malo-de-Beignon, een 13e-eeuws religieus gebouw, wordt gekenmerkt door zijn romaanse portaal en zijn geschiedenis gekoppeld aan de bisschoppen van Saint-Malo, Bretagne (Morbihan).

Eglise
56800 Val d'Oust

De kerk van Saint-Nicodème de Quily, gebouwd in het 4e kwart van de 18e eeuw, is een Latijns kruis religieus gebouw gelegen in Val d'Oust, Bretagne. Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1928.

Architecture gothique flamboyant
56300 Pontivy

Saint-Mériadec-de-Stival kerk, een 15e- en 16e-eeuwse religieuze gebouw in Pontivy (Morbihan), combineert ogivale stijl en middeleeuwse fresco's. Geclassificeerd als een historisch monument, herbergt 16e eeuwse glas-in-lood ramen en muurschilderingen gewijd aan Saint Mériadec.

Eglise romane et gothique
56320 Meslan

De Saint-Melaine de Meslan kerk, gebouwd in de 16e en 17e eeuw, is een Bretonse historische monument gelegen in de Morbihan, een combinatie van gotische architectuur en renaissance elementen.

Eglise gothique
56420 Plumelec

De kerk Saint-Maurice de Plumelec, gebouwd in de 16e eeuw, is een katholiek gebouw gelegen in het dorp Saint-Aubin, Bretagne. Zijn uitgehouwen koor en zijn smeedwerk maken het tot een opmerkelijk historisch monument.

Eglise romane
56120 Josselin

De kerk van Saint-Martin de Josselin, een 12e-eeuws Romaans gebouw in Bretagne, is een voormalige Benedictijnse priorij die gekenmerkt wordt door zijn unieke Benedictijnse plan en zijn geschiedenis verbonden met de graven van Porhoët.

Eglise gothique
56540 au Croisty

De kerk van Saint-Jean-Baptiste du Croisty, een religieus gebouw uit de 15e en 16e eeuw, wordt onderscheiden door zijn gesneden zandstenen en zijn meester-glas gewijd aan de heilige Johannes de Doper, gelegen in Morbihan in Bretagne.

Eglise gothique
56250 Elven

De Sint Albanskerk Elven, een 16e-eeuws gotisch gebouw in Morbihan, combineert geheime koor- en renaissanceelementen. Opgedragen aan Alban de Verulamium, getuigt het van een geschiedenis gekenmerkt door branden en reconstructies tot de 19e eeuw.