Menhirs in Ille-et-Vilaine

Roches
35150 Essé

La Roche-aux-Fées is een overdekte oprit in Essé, Bretagne. Deze engelachtige gangdolmen, samengesteld uit 42 massieve stenen, getuigen van een uitzonderlijke megalithische architectuur.

Menhirs
35360 Médréac

Menhir de La Roche Carrée, ook bekend als Menhir du Chenot, is een megalithisch monument van het Neolithicum in Médréac, Ille-et-Vilaine, Bretagne. Deze kwartsiet menhir, piramidaal in vorm, pieken op 4,40 meter.

Menhirs
35270 Cuguen

De Menhir de la Pierre-Longue, gelegen in Cuguen, Bretagne, is een megalithisch monument van het Neolithicum, 6,50 m hoog, geclassificeerd historisch monument in 1889 en gedoopt door een kruis.

Alignement de Menhirs
35660 Langon

Les Demoiselles de Langon is een megalithisch neolithisch ensemble in Langon (Ille-et-Vilaine), bestaande uit menhir uitlijningen en een tumorterratre, geclassificeerd als een historisch monument in 1976.

Menhirs
35140 Saint-Aubin-du-Cormier

Menhirs van het bos van Haute-Sève, gedateerd Neolithicum, vormen twee verschillende groepen in Saint-Aubin-du-Cormier in Bretagne. Sinds 1900 staan er vijf als historische monumenten.

Menhirs
35500 Pocé-les-Bois

De witte steen is een neolithische kwartsmenhir gelegen in Pocé-les-Bois in Ille-et-Vilaine, 3,72 m hoog. In 1970 werd het monument een historisch monument, getuige van het megalithische erfgoed van Breton.

Menhirs
35430 Saint-Suliac

De Dent de Gargantua is een witte kwartsmenhir van het Neolithicum, 5 meter hoog, gelegen in Saint-Suliac in Ille-et-Vilaine (Brits). Een historisch monument in 1889 is verbonden met een lokale legende over de reus Gargantua.

Menhirs
35550 Saint-Just

De Menhirs des Pierres Chevêches, in Saint-Just, Bretagne, vormen een megalithische uitlijning van het Neolithicum, vandaag gedeeltelijk geruïneerd en samengesteld uit kwartsblokken tot 2,50 m hoog.