Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Rekenkamer is een Franse financiële rechtbank opgericht door Napoleon Bonaparte in 1807 om de openbare rekeningen te controleren. Ze volgde de Chambre des comptes de Paris op, afgeschaft in 1791, en inspireerde middeleeuwse praktijken in het beheer van koninklijke financiën. Haar aanvankelijke taak was het waarborgen van transparantie en regelmatigheid van de overheidsuitgaven, waarbij zij een gerechtelijk model gebruikte om haar onafhankelijkheid te waarborgen.

Onder het Ancien Régime werden de rekeningen van het koninkrijk op een mobiele manier beheerd door de koningen van Frankrijk. Na het verlies van het belastingarchief tijdens de slag van 1194 tussen Philip Augustus en Richard I van Engeland, installeerde Philip II een Kamer van Rekeningen op het eiland La Cité. Deze instelling werd officieel georganiseerd in 1320 door Philippe V, en vervolgens versterkt door Lodewijk XI in 1467, die de onvermijdelijkheid van magistraten vestigde.

De huidige Rekenkamer werd opgericht bij de wet van 16 september 1807 onder leiding van Jean Bérenger, staatsadviseur en directeur van het Amortisatiefonds. Ze zat eerst in het paleis van Orsay, verwoest in 1871, en vestigde zich in 1912 in het paleis van Cambon, een gebouw gebouwd op de site van een oud klooster. Haar taken zijn geëvolueerd van het oordeel van overheidsaccountants tot een grotere rol van certificering van de overheidsboekhouding en bijstand aan het Parlement.

Sinds 2023 heeft de Rekenkamer haar organisatie hervormd met de oprichting van een Kamer van Berechting en een Rekenkamer van Financiële Beroep, die de verantwoordingsprocedures van overheidsbeheerders verenigt. Het publiceert jaarlijks een openbaar verslag aan de president van de Republiek en het parlement, terwijl het toezicht uitoefent op overheidsbedrijven en lokale overheden. Het erfgoed omvat kunstwerken en historische fresco's, zoals die van Théodore Chassériau.

Het Cambon Palace, de huidige zetel van het Hof, is sinds 1993 gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten. De instelling biedt werk aan 819 mensen in 2024 en heeft een budget van 254 miljoen euro. Ondanks haar rol als waarborg voor de begrotingsdiscipline is zij bekritiseerd, met name vanwege haar banden met de politieke klasse en een aantal controversiële uitgaven, zoals de kostbare herdruk van verslagen.

De taken van de Rekenkamer omvatten de certificering van overheidsrekeningen, de controle op het beheer van openbare diensten en technische bijstand aan het Parlement. Zij werkt samen met externe deskundigen om de overheidsfinanciën volgens internationale normen te controleren, terwijl zij een interne organisatie in zeven gespecialiseerde kamers en een door de aanklager geleide openbare aanklager in stand houdt.

Externe links