Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sainte-Croix de Bouzonville, gesticht in 1033 door graaf Adalbert van Elzas, is een Benedictijns klooster verbonden met de hertogfamilie van Lotharingen. Volgens de Bouzonville Pancard (eind 12e eeuw) rapporteerde de Graaf een fragment van het Ware Kruis van Heilig Land, dat de stichting op een bedevaartsplaats motiveerde. De abdij, voor het eerst geplaatst onder het gezag van Poppon de Stavelot, is gewijd rond 1050 door paus Leo IX. Het werd de necropolis van de vroege hertogen van Lotharingen en bleef onafscheidelijk van hun geschiedenis tot de revolutie.

De abdij heeft een turbulente geschiedenis: verwoest in 1342 tijdens een conflict tussen de hertog van Lotharingen en de bisschop van Metz, wordt herbouwd in gotische stijl (1342-1375). In de 17e eeuw, na herhaalde branden (1620-1640, 1684) tijdens de Dertigjarige Oorlog, werden het klooster en de kerk herbouwd (1692-1730). De hervorming van Saint-Vanne werd daar opgelegd in 1612, en een bedevaart rond de relikwieën van het kruis ontwikkelde zich. De Revolutie veranderde de abdij in een magazijn (1792), toen een tempel van de rede (1793), voordat het afliep.

De hedendaagse architectuur mixt gotische (strook met twee torens, zeven-pinnen koor) en barokke toevoegingen (stalls, bollen klokkentoren geïnspireerd door Midden-Europa). Geclassificeerd als een historisch monument (1999 voor de abdij, 1986 voor het klooster), werd gerestaureerd in de 19e en 20e eeuw. De Claustrale gebouwen, sinds 1893 bezet door een hospice geleid door de zusters van Sint Vincent de Paul, huisvesten nog steeds een bejaardentehuis. Modern glas in lood en neogotische muurschilderingen getuigen van herstelcampagnes na de Tweede Wereldoorlog.

Het landerfgoed van de abdij, verdeeld in Lotharingen en tot aan Rijnland (domeinen van Vaudreching, Rahling, of Zissen), weerspiegelt zijn middeleeuwse invloed. Ze oefent ook een recht van mecenasage over zo'n 30 regionale kerken. Het Bouzonville Sign, een sleuteldocument in het archief van de Moezelafdeling, beschrijft deze bezittingen en de stichting, hoewel het een gedeeltelijke kopie is van een 12de eeuws censuur.

Vandaag de dag illustreert de oude abdij, ontwaterd maar bewaard gebleven, de overgangen tussen religieuze en seculiere macht. Zijn basiliek plan zonder transept, geërfd uit de 11e eeuw Romaanse kerk, en zijn originele bed maken het een zeldzaam voorbeeld van de Ostonische architectuur in Lotharingen. Opgravingen en studies (met name van H. Tribout de Morembert of Nicolas Dicop) hebben bijgedragen tot de wederopbouw van de evolutie, van middeleeuwse verwoestingen tot barokke reconstructies.

Externe links