Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Onze Vrouwe van de Hemelvaart van Saint Savin, gelegen in de Hautes-Pyrénées, heeft zijn oorsprong in de 10e eeuw, gebouwd op de ruïnes van een Gallo-Romeinse Palatium Æmilianum geciteerd door Karel de Grote. Dit Benedictijnse klooster, verbonden aan de orde van Saint-Victor van Marseille al in 1080, werd een religieuze pijler van het land Bigorre, die een territorium van acht dorpen (waaronder Saint-Savin, Castet en Soulom) bestuurde dankzij de donaties van graaf Raymond I in 945. Zijn kerk, van Benedictijner plan in Latijns kruis, werd herbouwd in de 11e-XIIe eeuw om de graftombe van Sint Savin, een lokale kluizenaar van de 8e eeuw te huisvesten.

De macht van de abdij daalde vanaf de 16e eeuw, ondermijnd door de godsdienstoorlogen, aardbevingen (met name die van 1660 en 1754) en prijzen. In 1791 de abdij kerk, gespaard verkoop als nationaal eigendom, vervangen de voormalige parochiekerk van St John. Het monument werd door Prosper Mérimée in 1855 na de val van zijn kluis in 1854 als historisch monument geclassificeerd. De 14e eeuwse achthoekige klokkentoren, uitgehouwen hoofdsteden (hoofden van dieren, vogels) en het "klotenraam" getuigen van zijn middeleeuwse erfgoed.

De abdij was ook een politieke kwestie: in 1130 verzette een duel zich tegen zijn abt tegen de inwoners van de Val d'Azun voor een begrafenis, en koningin Marguerite vluchtte naar de overstromingen van Cauterets. De opgravingen van de 18e eeuw onthulden celtiberische en Romeinse overblijfselen, die de oude bezetting bevestigen. Vandaag de dag, de abdij, een gemeenschappelijk eigendom, behoudt zijn geheime terrassen (1956) en fresco's, ondanks de vernietiging geleden (Normand plundering in 841, aardbevingen, oorlogen).

Externe links