Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Pierre-Saint-Paul de Beaulieu-lès-Loches werd rond 1007 gesticht door Foulque Nerra, graaf van Anjou, bij zijn terugkeer van een bedevaart naar het Heilige Land. Het oorspronkelijke gebouw, gewijd aan de Heilige Drie-eenheid en beschutting relikwieën van de Heilige Sepulchre, werd tussen 1007 en 1012 gewijd door het legaat van paus Johannes XVIII. Het Romaanse schip, 14 meter breed, stortte gedeeltelijk in na een orkaan, waarvoor reconstructie met stenen gewelven nodig was en een opsplitsing in drie schepen. De zoon van Foulque Nerra, Geoffroy Martel, voltooide een tweede kerk rond 1052 om het graf van zijn vader te huisvesten, waardoor Beaulieu een van de grootste abbatiales van de elfde eeuw in Frankrijk.

In de 12e eeuw werd een 61 meter hoge klokkentoren gebouwd tegen de noordelijke muur, met lijsten gedateerd door dendrochronologie tussen 1163 en 1164. De Abbatial werd herhaaldelijk verwoest: in 1359 werd hij geplunderd tijdens de Honderdjarige Oorlog, in 1412 verbrand door de Engelse troepen, daarna gedeeltelijk herbouwd onder de abdijen van Guillaume III Moreau de Beauregard (1442 De torenlantaarn van de transept, omvergeworpen door een orkaan in 1451, werd gerestaureerd dankzij Jean de Cignory, plaatselijke priester. De abdij kreeg de titel Baron van de stad in 1480.

In de 16e en 17e eeuw was de abdij het slachtoffer van de godsdienstoorlogen (pillage in 1562) en orkanen (1598), die het dak van het schip vernietigden. Louis Voyer d'Argenson introduceerde de hervorming van Saint-Maur in 1662. Na de Revolutie werd de kerk parochie onder de naam Saint-Pierre-Saint-Paul. Een historisch monument in 1862, de huidige gevel (1902 Vandaag belichaamt het een vernieuwd Romaans erfgoed, gekenmerkt door duizend jaar klooster en politieke geschiedenis.

Externe links