Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Sauveur van Redon, die in de 9e eeuw werd gesticht door de monnik Conwoïon onder bescherming van koning Nominoé, is een monument in de Bretonse geschiedenis. De vroege kerk, verwoest door Normandische razzia's, werd herbouwd in de 11e eeuw in romaanse stijl, met een imposant schip en een koor om te wandelen. In de 12e eeuw werd de kruistoren, geïnspireerd door de Aquitaine modellen, opgericht onder impuls van hertog Alain IV Fergent, die de bevestiging van de Bretonse macht symboliseerde.

Een brand in 1230 verwoestte het gebouw, wat leidde tot een grote reconstructie van het koor tussen 1260 en 1300 in een stralende gotische stijl, geïnspireerd door de basiliek van Saint-Denis. De hoge ramen, versierd met portretten van de hertogen Johannes I en Johannes II, getuigen van de voltooiing van het project rond 1300. De oorlog van de opvolging van Bretagne (1341) onderbrak het monumentale gevelproject, waardoor slechts een afgelegen noordelijke klokkentoren, voltooid in het begin van de 14e eeuw.

In de 15e eeuw bouwde de hertog François I van Bretagne, beschermer van de abdij, de "chapel au duc" (1440), geïntegreerd in de stedelijke omgeving. De mauristen veranderden in de 17e eeuw de kloostergebouwen en voegden een barok altaarstuk toe aan het koor. Een brand in 1780 vernietigde vijf spanten van het schip, permanent isoleren van de klokkentoren en donkerder het interieur door het verwijderen van de hoge ramen. De abt, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, werd een parochie na de revolutie.

De architectuur van de abdij combineert romaanse, gotische en Engelse invloeden. De bedzijde, in harmonieuze piramide, herinnert Saint-Denis, terwijl de transept romaanse hoofdsteden en een koepel op de stammen behoudt. Het schip, aanvankelijk twaalf overspanningen, werd teruggebracht tot zes na 1780. Het meubilair omvat het graf van de hertog François I (15e eeuw), een monumentale altaarstuk aangeboden door Richelieu (1634), en twee orgels van de 19e tot 20e eeuw.

Geplaatst onder de eerste Historische Monumenten van Frankrijk (1862 voor de kerk, 1875 voor de klokkentoren), de abdij herbergt ook beelden, zeventiende eeuwse schilderijen en 19de eeuwse doopvonten. Zijn geschiedenis weerspiegelt de nauwe banden tussen de Kerk, de Bretonse adel en regionale conflicten, van Vikingaanvallen tot Chouannery. Vandaag de dag blijft het een actieve plaats van aanbidding en een belangrijke getuige van het religieuze erfgoed van Breton.

Externe links