Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sainte-Glossinde de Metz is de kerk van een voormalige benedictijnse abdij gesticht rond 604 door Glossinde de Champagne, dochter van Hertog Wintrio. Volgens de legende zocht Glossinde, die een gedwongen huwelijk weigerde, zijn toevlucht in de kathedraal van Metz waar een engel hem de sluier van nonnen gaf. Zijn vader nam ontslag en bood hem land aan bij de wallen om een Benedictijner klooster te vinden, bevolkt door honderd geheiligde maagden. Glossinde stierf in 610 en zijn relikwieën, vereerd voor hun wonderen, werden in 836 overgebracht naar de hoofdkerk van het klooster, die zijn naam draagt.

Door de eeuwen heen heeft de abdij veel veranderingen ondergaan. In de tiende eeuw herstelde bisschop Adalberon zijn eigendom en bouwde een nieuwe kerk in 951. In de 15e eeuw werd het klooster gedeeltelijk verwoest door militaire vestingwerken. In 1552 kwam Metz onder Franse controle, en het klooster werd gedeeltelijk begraven onder wallen. In de 17e eeuw herstelde de abdij Louise de La Valette de abdij, herbouwde de kerk en herstelde de Benedictijnse heerschappij. Zijn grafschrift, gegraveerd in 1647, getuigt van zijn werk.

Tussen 1680 en 1719 hebben de Texier zusters van Hautefeuille, ondersteund door Bossuet, de abdij geestelijk en materieel hervormd. In 1752 begonnen de abdises Marguerite-Vincent en Marguerite-Éléonore Hotman met de bouw van een nieuwe rococo-kerk, voltooid in 1756. Charles de Belle-Isle, gouverneur van de Trois-Évêchés, nam deel aan zijn wederopbouw. De fresco van de koepel, geschilderd door Jean Girardet in 1756, en het 18e-eeuwse marmeren hoogaltaar zijn zijn juwelen.

De Franse Revolutie markeerde een brutaal keerpunt. In 1792 werden de nonnen, waaronder Abbess Elisabeth Claire de Choiseul Beaupré, verdreven. De kerk, leeggemaakt van haar meubels, dient als graandepot en dan een stal voor de ossen van het leger. De gebouwen worden een wandelend ziekenhuis. In 1802 werd de abdij toegeschreven aan bisschop Pierre-François Bienaymé. Tussen 1805 en 1827 herbergt het ook grote en kleine seminars.

In de 19e eeuw heeft architect Nicolas-Maurice Derobe de abdij gerestaureerd en in 1816 een nieuw ionisch portaal gebouwd. Het Cavaillé-Coll orgel, geïnstalleerd in 1864, en de glas-in-lood ramen van refrein Fritz Geiges (1908) completeren zijn erfgoed. In 1909 ging een laatste restauratie vooraf aan zijn gedeeltelijke classificatie als historisch monument in 1978. Vandaag de dag blijft de abdij de zetel van het bisdom Metz, met administratieve ruimtes en een uitzonderlijk open kapel tijdens Heritage Days.

De rococo architectuur van de abdij, uniek in Metz, onderscheidt zich door zijn korte schip gereserveerd voor nonnen en zijn transept voor leken. De gekerfde decoratie, de apocalyptische fresco van Girardet, en de liturgische meubels (altarianen, biechtstoelen, lutrin) maken het tot een barok meesterwerk. Gallo-Romeinse crypten, de grafschriften van de nonnen in de crypte, en het altaarkabinet van de revolutie herinneren aan haar duizendjarige geschiedenis, mengen spiritualiteit, politieke macht en militaire aanpassingen.

Externe links