Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

L’abbaye aux Dames de Saintes, fondée en 1047 par Geoffroy Martel, comte d’Anjou, et son épouse Agnès de Bourgogne, est un monastère bénédictin féminin placé sous la protection du pape. Dotée de terres et de privilèges (justice, frappe monétaire), elle devient l’un des monastères les plus puissants du Sud-Ouest, grâce notamment au soutien d’Aliénor d’Aquitaine au XIIe siècle. Son influence s’étend au-delà de la Saintonge, attirant des pensionnaires nobles comme la future marquise de Montespan.

Au XIIIe siècle, l’abbaye, située à la frontière entre domaines français et anglais, est l’objet de conflits juridiques et de pillages, notamment par des mercenaires anglais en 1326. Placée sous la protection du roi de France en 1378, elle prend le nom d’abbaye royale Notre-Dame de Saintes. Les guerres de Religion (XVIe siècle) et des incendies (1608, 1648) endommagent gravement les bâtiments, avant leur reconstruction au XVIIe siècle par l’abbesse Françoise de Foix.

De Revolutie veranderde de abdij in een gevangenis, daarna Napoleon I in een militaire kazerne. Opgekocht door de stad in 1924 en restauratie maakte het mogelijk om de kerk te herstellen om te aanbidden in 1939. Geklasseerd als historisch monument (1846 voor de kerk, 1948 voor de abdij), is het nu een cultureel centrum (muzikale stad) waar het Festival van de Heiligen en een serre. De 17e-eeuwse kloostergebouwen, de Romaanse klokkentorenkerk "in dennenappel" en het gedeeltelijk opgegraven klooster in 1986 maken het tot een belangrijk erfgoed.

L’église abbatiale Sainte-Marie, chef-d’œuvre du roman saintongeais, se distingue par sa façade sculptée (vieillards de l’Apocalypse, symboles évangéliques) et son clocher symbolisant la transition entre vie terrestre et spirituelle. Les bâtiments conventuels, reconstruits après les guerres, abritaient dortoirs, salle capitulaire et réfectoire, organisés autour d’un cloître aujourd’hui disparu. Le porche rocaille (XVIIIe siècle) relie l’abbaye à l’église Saint-Pallais.

Dertig abdissen, vaak uit de adel, volgden elkaar op van 1047 tot 1792, waarbij geestelijke en tijdelijke krachten werden gecombineerd. Onder hen, Agnes de Barbezieux (XII eeuw), dicht bij Alienor van Aquitaine, of Françoise de Foix (XVII eeuw), reconstructeur van de plaats. De abdij, een onderwijsplaats voor nobele meisjes, daalde in de 18e eeuw voor de revolutionaire transformatie. Tegenwoordig combineert het erfgoed, muziek en spiritualiteit.

Toekomst

De muzikale stad is een plaats van vorming voor muzikanten van over de hele wereld, een plaats van entertainment en muzikale creatie, een plaats van spiritualiteit, gastvrijheid en artistieke ontdekking.

Externe links