Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Berdoues werd omstreeks 1135 gesticht door twaalf monniken van de abdij van Morimond, onder leiding van Abbé Aubert, op grond van graaf Bernard d'Astarac. Het groeide snel dankzij de donaties van lokale heren en boeren, en werd een belangrijk religieus en economisch centrum in de regio. Rond 1281 nam een monnik uit Berdoues, Pierre de Lamaguere, deel aan de stichting van de bastide van Lezian, de toekomstige stad Mirande, in samenwerking met graaf Centulle III van Astarac.

De abdij is beroemd om zijn cartulaire van 1175, een historisch document met zijn bezittingen en privileges. Door de eeuwen heen ontwikkelde het een netwerk van schuren (boerderijen) zoals Taran, Saint-Michel, of Darré, dat een uitgestrekt gebied rond Berdoues beslaat. Deze schuren, vaak gelegen op 10 hectare, hebben de lokale economie gestructureerd en de invloed van de abdij versterkt.

De geschiedenis van Berdoues werd gekenmerkt door perioden van verval, waaronder de gedeeltelijke sluiting in 1791 tijdens de Franse Revolutie. In de 20e eeuw werden enkele van zijn zuilen verkocht aan de antiquariaat Paul Gouvert, vervolgens overgenomen door Marshal Hermann Göring, die van plan was ze naar Duitsland te vervoeren. Tegenwoordig zijn er alleen resten van de 18e eeuw, waaronder de kapel en een trap die in 1933 als historische monumenten werden geclassificeerd.

Architectureel wordt de kapel van de late twaalfde eeuw gekenmerkt door zijn bogen op orische kernkoppen en zijn hoofdsteden versierd met volutes. De 18e-eeuwse trap, met een smeedijzeren helling met een abtelijk schild, getuigt van de artistieke rijkdom van de abdij voor de vernietiging ervan. De vlakke gewelven onder de hoeklagers completeren deze set, het laatste overblijfsel van een Cisterciënzer erfgoed ooit bloeiend.

Externe links