Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Ebersmunster, gelegen in de Nederrijn bij Selestat, werd in de 7e eeuw gesticht door de Ierse monnik Saint-Déodat (of Deodat), evangelizer van de regio. Aanvankelijk was het een hermitage volgens de regel van St.Columban, het werd een Benedictijner abdij onder de impuls van de hertog van Elzas Aldaric (vader van St.Odile), die gaf het land en relikwieën, waaronder die van St.Mauritius. De site, vroeger Novenium genoemd, gehuisvest volgens de legende een heidense tempel vernietigd door Saint Materne, vervangen door een eerste christelijke kerk.

In de 8e eeuw nam de abdij de Benedictijnse heerschappij aan en verrijkte zich dankzij de gaven van de hertogen van de Elzas, vooral Etichon (of Aldaric). Saint Odile, dochter van Aldaric, versterkt zijn banden met het klooster door er religieus te benoemen voor plechtige functies en door eigendom toe te wijzen, waaronder rechten op de zoutoplossing van Marsal. De abdij werd in 818 tot keizerlijke abdij verheven en werd aan het eind van de 9e eeuw onder het gezag van de bisschoppen van Straatsburg geplaatst. Zijn bezittingen verspreidden zich dan over bijna 80 dorpen, van het zuiden van Mulhouse tot de buitenwijken van Straatsburg.

De abdij heeft een gouden eeuw in de 12de eeuw, met een bedevaart gewijd aan Sint Nicolaas en een gedeeltelijke wederopbouw van de abdij in romaanse stijl (gewijd in 1155). Het werd echter geplunderd tijdens de Boerenoorlog (1525) en een brand in 1632 door Zweedse troepen tijdens de Dertigjarige Oorlog. De monniken zochten hun toevlucht in Séletat tot 1648. De barokreconstructie begon onder Abbé Bernard Roethlin (1675.

De Franse Revolutie verspreidde de gemeenschap in 1791 (26 monniken) en verkocht het eigendom van de abdij. De kerk, gespaard, wordt parochie, terwijl de kloostergebouwen gedeeltelijk worden vernietigd. De kraampjes van het koor, gesneden door Mathieu Wurtzer, vertegenwoordigen belangrijke figuren zoals Saint Odile, Saint Benedict of Saint Hune (gecanoniseerd in 1520). Vandaag de dag, de barokke abdij, geclassificeerd als Historic Monument in 1898, herbergt een Silbermann orgel en gerestaureerde fresco's, getuige van haar prestigieuze verleden.

De historische bronnen, zoals de Ebersmunster Chronicle (1133) of het werk van Abbé Grandidier (1776), onderstrepen zijn belangrijke rol in het christendom van de Elzas. Karolingische diploma's (Pépin le Brief, Carloman I) bevestigen zijn privileges, hoewel sommige documenten werden vervalst in de 12e eeuw om zijn immuniteit te bevestigen. De abdij blijft een symbool van Elzas geloof en kunst, ondanks revolutionaire verwoestingen en oorlogen.

Externe links