Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Baume-les-Dames, ook bekend als Sainte-Odile Abbey, is een benedictijnse abdij opgericht in de vierde eeuw, volgens traditie, door Saint Germain, aartsbisschop van Besançon, of door Garnier, burgemeester van het paleis van Bourgondië. Zijn naam wordt geassocieerd met de heilige Odile (v. 660-720), die naar verluidt op het moment van zijn doop weer in zicht was, en vele pelgrims aantrok. De abdij, verwoest door de Hunnen in 451, werd herbouwd dankzij een schat wonderbaarlijk ontdekt door koning Gontran en Garnier.

De abdij kende zijn apogee onder Karel de Grote en Louis de Debonnaire, die het noemde in hun capitulars. Het huisvestte het graf van graaf Garnier, geopend in 1768, en bezat prestigieuze relikwieën zoals die van de heilige Maur. In de zevende eeuw, het wonder van Saint Odile, de blinde dochter van de hertog van Elzas genezen na zijn doop, versterkt zijn faam. De abdij werd geregeerd door adellijke abdijen, aan het hoofd van een hoofdstuk van vijftien canonies, en genoot uitgebreide macht over de omringende landen.

De huidige abdijkerk, gebouwd tussen 1738 en 1760 in neo-Romeinse stijl door architect Nicolas Nicole, werd in opdracht van Abbess Angélique-Henriette d'Amas. Het werk stopte in 1760 bij gebrek aan geld, waardoor een onvervuld schip gepland op 44 meter. Het interieur, versierd met witte en roze knikkers, stucwerk en luxe meubilair, werd gedeeltelijk verspreid na de revolutie. De abdij, gesloten in 1791, diende toen als een magazijn, graanhal en feestzaal voordat gedeeltelijk hersteld vanaf 1982.

Geclassificeerd als Historisch Monument in 1886, heeft de abdij sinds 2001 geprofiteerd van een groot rehabilitatieproject. De zuilen die tijdens het vuur van de Tuileries in 1870 werden vernietigd (gedragen door Napoleon) werden vervangen door monolithische zuilen in witte kalksteen. Vandaag, het gebouw, met vloerverwarming en moderne verlichting, herbergt concerten, tentoonstellingen en shows, wordt een belangrijke culturele plek. Archeologische resten en gevels van de bijbehorende gebouwen werden beschermd in 2007.

De abdij was ook een economisch centrum: de abdis bediend een briefpapier sinds 1464, produceren chiffon papier, en een tolbrug op de Doubs. Ze hadden de inkomsten van verschillende lokale kerken, zoals Saint-Hippolyte of Dampierre-sur-le-Doubs. De revolutie beëindigde deze welvaart en verspreidde meubels en archieven. Hedendaagse muziek, zoals Odilia de Jacob de Haan (2012), bestendigt de legende van Saint Odile.

De huidige bescherming omvat de voormalige abdijkerk, geclassificeerd in 1886, evenals de gevels, daken, vloeren en archeologische resten van de bijbehorende gebouwen, geregistreerd in 2007. De abdij, een eigendom gedeeld tussen de gemeente en particulieren, blijft een uitzonderlijke getuigenis van de 18e-eeuwse religieuze architectuur en de franc-comtoise kloostergeschiedenis.

Externe links