Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Beaugerais, ook bekend als de abdij van Baugerais, is een voormalige Cisterciënzer abdij in Loché-sur-Indrois, Indre-et-Loire. Opgericht rond het midden van de 12e eeuw door een kluizenaar genaamd Serlon en zijn metgezellen, het vestigt zich aan de rand van het bos van Loches, in de buurt van een pelgrimsweg naar Santiago de Compostela. In 1153, lokale ridders, waaronder Renaud de Sennevières en Guillaume de Montrésor, evenals notabelen, bevestigde zijn stichting met donaties voor hun vertrek voor de tweede kruistocht. Aanvankelijk gesteund door Augustijnen van de abdij van Sainte-Barbe-en-Auge (Calvados), werd het snel geplaatst onder toezicht van de Cisterciënzen van de abdij van Louroux tussen 1177 en 1189 en een heroprichting onder de orde van Cîteaux.

In de 13e eeuw genoot de abdij een periode van welvaart dankzij de donaties van lokale heren en de verwerving van land dat zich uitstrekte tot Berry. De geografische ligging, omringd door andere kloosters zoals de abdij van Landais of de Liget Chartreuse, beperkt echter haar territoriale expansie. Al in de 14e eeuw kwamen er moeilijkheden: de Honderdjarige Oorlog leidde tot plundering, gedeeltelijke vernietiging van gebouwen en een drastische inkomensdaling. De abdij moet zelfs financieel deelnemen aan de oorlogsinspanningen, en de monniken nemen tijdelijk toevlucht tot Beaulieu-lès-Loches. In 1333 was het een van de armste Cisterciënzer abdijen in Frankrijk, met jaarlijkse inkomsten van slechts honderd sous.

In de 15e eeuw bleef de financiële situatie van Beaugerais kritiek, ondanks de koninklijke toestemming van 1438 om vestingwerken te bouwen (waarvan de uitvoering niet werd bevestigd). De eerste abdij, die tussen de 14e en 15e eeuw werd verlaten, wordt omgevormd tot een binnenlandse ruimte, terwijl een tweede abdij, gebouwd op een kruis volgens de Cisterciënzer kanonnen, het gedeeltelijk vervangt. In de 17e eeuw, onder het abdijschap van Michel de Marolles (genoemd in 1609), beleefde de abdij een architectonische vering met de wederopbouw van sommige gebouwen, maar het aantal monniken daalde onverbiddelijk, van zes of zeven in de 17e eeuw tot slechts twee in de revolutie. Verkocht als nationaal eigendom in 1792, werd grotendeels vernietigd voor 1800, waardoor alleen het schip van de eerste abdij en de resten van het klooster.

De abdij van Beaugerais illustreert de uitdagingen van de landelijke monastieke nederzettingen, gescheurd tussen aanvankelijke welvaart en progressieve achteruitgang. De architectuur, hoewel fragmentarisch, onthult een schip van de 12de of 13de eeuw met een engelengotische gewelven, een zeldzaamheid voor een Cisterciënzer abdij. De opgravingen en studies die in de 20e eeuw werden uitgevoerd, met name door Michel Bourderioux en Franck Tournadre, maakten het mogelijk de geschiedenis en de ruimtelijke organisatie ervan te verduidelijken, ondanks het ontbreken van oude plannen. Vandaag herinneren de overblijfselen van historische monumenten sinds 1938 aan zijn bescheiden maar belangrijke rol in het religieuze en economische landschap van de middeleeuwse en moderne Touraine.

Externe links