Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Cagnotte, gesticht in de 9e eeuw door Benedictijnen, is eerst een klooster gewijd aan de voogdij over de graftombe van Maria Cordedia, opgericht door Salvius en zijn dienaar Mauricius rond 780. In de 11e eeuw keerde de gemeenschap terug naar Cagnotte. De burggraaf van Aspremont bouwde vervolgens een vlakke abdij aan het bed, gewelfd met kernkoppen rond 1180, terwijl een tweede kloosterkerk werd ingewijd in 1217 door bisschop Gaillard van Aspremont. De abdij, welvarend dankzij zijn positie op een weg van Compostela, heeft ziekenhuizen, scholen en prioriteiten.

De decadentie begon in de 16e tot 18e eeuw: de abdij werd geplunderd tijdens de Religieoorlogen (circa 1570), met slechts 14 monniken in 1629 en 5 in 1739, gehuisvest buiten de muren als gevolg van de dilapidatie. In 1756 namen de inwoners de ruïnes in beslag en Lodewijk XV gaf toestemming voor de sloop in 1776. Vandaag de dag is er nog een deel van het abdijhuis getransformeerd in een schuur, evenals elementen van de abdij Notre-Dame de Corheta: heiligdom, koor spanwijdte, zijkapellen en kruis van de transept, beschutting van de graven van de burggraafs van Orthe en Adelaides van Anjou.

De architectuur onthult romaanse en gotische invloeden: de 12e eeuwse vlakke bedzijde, de 13e eeuwse kernkop gewelven, en een crypte onder het koor met vicomtal sarcofaag. De transept, gewelfd en versierd met gesneden hoofdsteden, opent op Romaanse bessen verbouwd in de veertiende en zeventiende eeuw. De resten van een kloostergebouw behouden 13e-eeuwse gemineerde baaien. De kerk, gedeeltelijk herbouwd in de 19e eeuw (nef en lage zijde in 1861) is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1970.

De abdij, verbonden aan de familie van Aspremont, zag twee van haar leden abt geworden: Guillaume Raimond d'Asprémont (1177 Bijna zestig abten volgden elkaar op, hoewel sommigen alleen de titel hadden gedragen. De macht van Cagnotte berust op haar rol als podium voor de pelgrims van Compostela, haar agrarische hulpbronnen en haar spirituele invloed tot haar vroege verval.

Externe links