Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Cercanceaux, gesticht in 1181 door de monniken van de abdij van de Cour-Dieu, vestigde zich op het land dat werd aangeboden door Henri I Clément, maarschalk van Frankrijk. Het werd gebouwd in witte kalksteen en kreeg al snel de steun van Philippe Auguste en werd een "koninklijke" abdij. De Cisterciënzer monniken ontruimden de Loing Vallei, en de abdij bloeide tot de Renaissance, ondanks crises zoals de Honderdjarige Oorlog.

In de middeleeuwen groeide de abdij onder impuls van invloedrijke abten, zoals Eudes, die in 1185 door Philippe Auguste naar de ambassade in Rome werden gestuurd. In 1201 nam de abt zelfs deel aan de vierde kruistocht. Schandalen, zoals de hekserij affaire in 1323 met een abt en een zwarte kat, evenals plunderingen tijdens de Honderd jaar' Oorlog, verzwakte de abdij. Aan het eind van de 15e eeuw vocht een abt samen met Jeanne d'Arc tijdens het beleg van Orleans in 1429.

Vanaf 1514 markeerde de instelling van de lofzang het verval van de abdij: de abdijen, benoemd door de koning en niet gekozen door de monniken, beheerden inkomens zonder de kloosterheerschappij te respecteren. Ondanks reparaties onder humanist Antoine Heroët (1538-1567), verwoestten de godsdienstoorlogen de plaats. In 1567 plunderde de Protestantse Chevalier du Boulay de abdij, die ook diende als onderhandelingsplaats in 1576 tijdens de godsdienstoorlogen. In de 17e eeuw ontmoedigt de armoede van de abdij zelfs Jean-Jacques Olier, oprichter van Saint-Sulpice, die ontslag nam in 1649.

De Franse Revolutie belde de abdij: gesloten in 1792 werden de gebouwen verkocht als nationale goederen en omgezet in briefpapier door Henry Théodore Dupont. De industriële activiteit werd voortgezet tot de 20e eeuw, terwijl de overblijfselen gedeeltelijk beschermd werden in 1926. Vanaf 1995 maakte een restauratie het mogelijk de abdij om te vormen tot een plaats van ontvangst en toerisme, waarbij alleen de abdijkapel bewaard bleef als getuige van haar religieuze verleden.

Externe links