Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Escaladieu, opgericht in 1142 door Cisterciënzer monniken van Morimond, vestigt zich bij het kasteel van Mauvezin na het verlaten van het vijandige klimaat van Capadour. Ondersteund door Béatrix de Bigorre en haar echtgenoot Pierre, werd ze een belangrijke stap op weg naar Saint-Jacques-de-Cominges, gastvrije pelgrims en het ontwikkelen van een hospice. Zijn naam, Escala a Diu ("schaal tot God"), weerspiegelt zijn roeping van welkom en geestelijke rust.

Tussen 1141 en 1172 stichtte de abdij acht kloosters in Spanje en twee in Gascogne. In de 13e eeuw nam het deel aan de oprichting van de Bastide van Masseube. Rijkdom en macht trokken begeerten aan: tijdens de Religieoorlogen plunderden de protestantse troepen van Montgomery het drie keer en vernietigden het bed, de veranda en het conversegebouw.

In de 17e eeuw werd de abdij gedeeltelijk herbouwd (slapen getransformeerd in kamers ingericht met stucwerk, klassieke symmetrie). Verkocht als nationaal eigendom in 1793 werd het een jachtevenement voordat het werd geclassificeerd als een historisch monument in 1938-1939. In 1997 door de Conseil départemental des Hautes-Pyrénées ingekocht, maakt restauratie en verbouwing tot een culturele plaats (concerten, tentoonstellingen) mogelijk.

De abtelijke kerk (1142-1160), gekenmerkt door cisterciënzer soberheid, behoudt een gebroken wieg en een 18e-eeuwse achthoekige klokkentoren. De capitulaire zaal, met zijn bogen gekruist door kernkoppen, illustreert de zuidelijke gotiek. Het klooster, gedeeltelijk ontmanteld in de 19e eeuw, blijft slechts door een paar kolommen. De abdij herbergt ook de graven van de Graven van Bigorre (XII-14de eeuw).

Gelegen op de weg naar Pyrenean Piemonte, belichaamt de Escaladieu Cisterciënzer kunst: harmonie tussen steen en natuur, met zijn eeuwenoude tuinen en heuvels op de achtergrond. Tegenwoordig combineert het erfgoed en culturele activiteiten, waardoor het zijn rol als ontmoetingsplaats en spiritualiteit volhoudt.

Externe links