Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van de Bourdillière, gelegen in Genillé in Indre-et-Loire, werd in 1622 opgericht door Louis de Menou als een Cisterciënzer priorij, opgericht als koninklijk abdij in 1688. De eerste nonnen van zijn familie woonden er tot de sluiting in 1778 na een geleidelijke daling in de 18e eeuw. De gebouwen, verkocht als nationaal eigendom in 1791, werden gekocht door een afstammeling van de Menou en vervolgens omgezet in particuliere woningen.

Het oorspronkelijke landgoed, bestaande uit twee panden verzameld in 1662, omvatte een seigneurieel huis van de vijftiende eeuw, geflankeerd door torens en omringd door gracht vandaag gevuld. In de 17e eeuw werd een kloostergebouw van 50 meter toegevoegd om de nonnen te huisvesten, terwijl de seigneurkapel diende als abdijkerk. De preekstoel van de abdijen, geclassificeerd als historisch monument in 1992, werd overgebracht naar de kerk van Genillé na de ontbinding van de abdij.

De abdij had verschillende bijgebouwen, waaronder landgoederen die tussen 1682 en 1736 werden verworven, zoals de Coudray of de Puchère in Genillé. Het management werd gekenmerkt door financiële moeilijkheden in de 18e eeuw, wat leidde tot de afschaffing ervan in 1770 en de verkoop als nationaal goed. De gevels en daken van het seigneuriale huis werden in 1951 als historische monumenten vermeld.

De zending van abdis werd uitgevoerd binnen de familie van Menou, met figuren als Claude de Menou, eerste Prioress, of Catherine II, abdis voor meer dan twintig jaar. Een plaquette in de kerk van Genillé herdenkt het fundament van de abdij, terwijl de huidige gebouwen, gedeeltelijk herontworpen, getuigen van het klooster en het seigneuriële verleden.

Externe links