Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van La Ferté, opgericht in 1113 door Abbé Étienne Harding de Cîteaux, is de eerste van de vier abdijen van de Cisterciënzer Orde, met Pontigny, Clairvaux en Morimond. Gelegen tussen het bos van Bragny en de moerassen van de Grosne, het geniet de steun van de hertogen van Bourgondië en lokale heren, vooral de Gros de Brancion. Zijn centrale rol in de Cisterciënzer expansie maakte het een strategische plaats in de Middeleeuwen.

In de 12e eeuw was de abdij het hart van conflicten tussen hertog Hugues III van Bourgondië en de Graven van Macon en Chalon, die gedeeltelijke wederopbouw vereisen. In 1362 werd het bezet door de Tard-Venus, toen versterkt in 1415 met een muur en een ophaalbrug. Deze verdedigingen bleken in 1570 ontoereikend, toen de protestantse troepen van Coligny het klooster in brand staken en alleen de kerk, sacristie en capitulaire hal redden.

De wederopbouw begon aan het eind van de 16e eeuw onder pater Yves Sauvageot, die de slaapzaal herstelde en de kerk verfraaide. In de 17e eeuw richtte Claude Petit het abdijhuis en het klooster op, terwijl de vestingwerken vernietigd werden. Rond 1760 moderniseerde François Filzjean de Chemilly de avant-corps van het huis, versierd met zijn wapens. In 1777 verbouwde de architect Rameau het interieur met behulp van beeldhouwer Guillaume Boichot.

Tijdens de revolutie werd de abdij, bezet door arbeiders van een katoenfabriek, in 1791 als nationaal eigendom verkocht. Alleen het abdijhuis (nu het Château de la Ferté) en enkele bijgebouwen blijven over. In 1993 werd een historisch monument gerund, de site is nu gekoppeld aan de erfenis van Baron Thénard, afstammeling van chemicus Louis Jacques Thénard, die het in de 20e eeuw bezat.

Externe links