Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Arnould, ook bekend als de abdij van Saints-Apôtres, is een voormalige Benedictijnse instelling opgericht in Metz in de zesde eeuw. Zijn naam is een eerbetoon aan Arnoul (of Arnulf), bisschop van Metz in de zevende eeuw, wiens relikwieën daar in 641 werden afgezet. Hoewel de legende het verbindt met een stichting in de tweede eeuw door bisschop Patiënt, geen historisch bewijs bevestigt deze oorsprong tot de zesde eeuw. Oorspronkelijk gelegen buiten de wallen, nabij de Romeinse weg naar Toul, werd het onder Karel de Grote een familie necropolis, beschutting van de graven van Hildegarde, Louis le Pieux en andere leden van de Karolingische dynastie.

De abdij ervoer verschillende verwoestingen en reconstructies, vooral in de 9e en 10e eeuw, mogelijk veroorzaakt door de Normandiërs of Hongaren. In 942, bisschop Adalberon Ik vestigde de Benedictijnse regel daar door de canons te vervangen door monniken van Gorze. In de 11e eeuw, onder impuls van Guillaume de Volpiano, werd de abdij hervormd en uitgebreid, voordat ze vernietigd werd tijdens het beleg van Metz door Charles Quint in 1552. De keizerlijke relieken en graven werden vervolgens overgebracht naar het klooster van de Predikers, binnen de wallen.

Na de Revolutie werd de abdij in beslag genomen als nationaal eigendom, en de gebouwen werden herverdeeld naar militair gebruik, achtereenvolgens een artillerieschool, een Duitse oorlogsschool (Kriegsschule), en vervolgens de cirkel van officieren van Metz. Vandaag de dag blijven enkele resten, waaronder het klooster en de architectonische elementen, op de Rue Aux-Ours. Een 16e eeuwse polychrome pietà, herontdekt in 1990, getuigt van zijn rijke artistieke erfgoed.

De abdij speelde een lokale economische rol in het bezitten van landen en dorpen in het Messin Land, zoals Vigy, Cheminot of Rémilly, geschonken door Arnoul en Karolingians. Het verval begon met de oorlogen van de zestiende eeuw, maar zijn erfgoed bleef bestaan door de bewaard gebleven gebouwen en archeologische opgravingen.

Zijn verloren schatten omvatten de Karolingische graven, waaronder die van Louis le Pieux, gedeeltelijk bewaard gebleven in het Metz Museum. Het mausoleum, onder leiding van Hendrik II in de 16e eeuw, symboliseerde de filiatie tussen de Valois en de Karolingiërs. De abdij was ook een plaats van kloosterhervorming, verbonden met Gorze en de gemeente Saint-Vanne.

Externe links