Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Florent-le-Vieil, gesticht in de vierde eeuw door de kluizenaar Florent d'Anjou op de berg Ghanne, wordt een Benedictijner klooster onder Karel de Grote. Deze laatste geeft het een opmerkelijke architectuur en een relikwie genaamd de Heilige Graal. In de negende eeuw vernietigden Vikinginvallen de abdij gedeeltelijk, waardoor de monniken moesten vluchten met hun relikwieën. Dankzij Charles le Chauve en Nominoë werd het herbouwd tot een priorij na de stichting van Saint-Florent-de-Saumur. Foulques Nerra en Geoffroy Martel versterkten hun verdediging in de 11e eeuw, terwijl in de 14e eeuw een nieuwe abdij werd gebouwd.

In de 17e en 18e eeuw kwam de abdij onder controle van de mauristen, die het herbouwden volgens principes van soberheid en stevigheid na de schade van de oorlogen van de religie. Tijdens de revolutie diende het als gevangenis tijdens de Salesiaanse conflicten, waaronder 5.000 Republikeinse gevangenen die in 1793 door Charles de Bonchamps werden gratie verleend. Na de revolutie werd het klooster verkocht en gedeeltelijk ontmanteld. In 1890 herstelde architect Alfred Tessier het voormalige koor op twee niveaus. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1974, de abdij is vandaag een culturele ruimte, terwijl de kerk blijft een plaats van aanbidding.

De site behoudt middeleeuwse en Maurist overblijfselen, waaronder gewelfde kelders, een capitulaire kamer, en kloostercellen. De graftombe van Bonchamps, gekerfd door David d'Angers in 1825, herinnert aan de Vendese geschiedenis van de plaats. De abdij illustreert zo bijna vijftien eeuwen religieuze, militaire en architectonische geschiedenis, van merovingers tot de hedendaagse periode.

Externe links