Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Valcroissant, gelegen in Die, Drôme, is een voormalige Cisterciënzer abdij, opgericht in 1188 door de monniken van Bonnevaux. Dit klooster past het traditionele Bernardineplan toe, met een centraal klooster omringd door een abdijkerk en kloostergebouwen. Ondanks zijn bescheiden omvang (een dozijn monniken), behoudt het typische architectonische elementen, zoals een vlakke bed abdij en vier kapellen, waaronder een getransformeerd in een sacristie. Het gebrek aan significante ontwikkeling komt tot uiting in de geringe omvang van gebouwen.

De abdij werd verwoest tijdens de godsdienstoorlogen, voordat hij werd omgebouwd tot een boerderij. Deze verandering van roeping, paradoxaal genoeg, behoudt de gebouwen: de eigenaren onderhouden ze voor praktisch gebruik (berg, schuur). In de 19e eeuw kochten pastoor Jules Dauteville en zijn vrouw de site in 1893 om een protestants weeshuis te creëren, een project onderbroken door de vroege dood van de pastoor in 1896.

In de jaren 1950 kochten wiskundige Marcel Légaut en zijn vrouw de abdij en ondernam de restauratie ervan, met behoud van een agrarische activiteit. Dit werk culmineerde in zijn classificatie op de Historische Monumenten op 25 oktober 1971. De restauratie wordt voortgezet in de 21e eeuw onder impuls van de familie Légaut en de Vereniging van Vrienden van Valcroissant, opgericht door André Pitte en Serge Durand. De site combineert nu historisch erfgoed en gemeenschapsleven.

Voor zijn kloostergeschiedenis werd de plaats al gekenmerkt door oudheid: de stroom van Valcroissant voedde een Romeins aquaduct dat Dea Augusta (Die) diende. De sporen van dit aquaduct werden herontdekt in juli 1962, als gevolg van de oude bezetting van de site. De abdij, dochter van Bonnevaux, stichtte nooit de abdij-dochter en bleef een bescheiden maar symbolisch voorbeeld van de Cisterciënzer architectuur in het zuidoosten.

Externe links