Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Occitanie
  4. Hérault
  5. 34600 Villemagne-l'Argentière

  6. Abdij van Villemagne

 Abdij van Villemagne à Villemagne-l'Argentière dans l'Hérault

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Abbaye
Hérault

Abdij van Villemagne

    Place de l'Abbaye
    34600 Villemagne-l'Argentière
Privé-eigendom; eigendom van de gemeente
Musea van Frankrijk
Alle abdijen, kloosters en priories van Frankrijk
Abbaye de Villemagne
Abbaye de Villemagne
Crédit photo : Auteur inconnu - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
700
800
900
1000
1100
1200
…
1500
1600
1700
1800
1900
2000
VIIe siècle
Stichting van de abdij
892
Relic deposit
1164
Mijn ontdekking
1560
Protestantse pillage
1661
Terugkeer van monniken
16 mars 1921
Saint-Majan kerk rangschikking
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De toren van het klooster of de toren van Mirande, met zijn trap (cad. C 1007p): inscriptie bij decreet van 26 juni 1939 - Alle oude gebouwen gelegen in de Abbatial Enclosure (vóór de 19e eeuw, met uitzondering van de hedendaagse toevoegingen van de 19e en 20e eeuw), de tuinen en de bodems van de bijbehorende percelen en de bodems van de Place Saint-Majan, het Place de l'Abbaye, de rue de la Mirande en de rue des Deux-Porches (overeenkomend met het uitgestorven deel van de Abbatial Church) , in totaal (Box. C 143-156, 158-168, 1183, 1184, 1395, 1473, 1522, 1538-1544; niet-kadastre, openbaar domein): registratie bij volgorde van 31 juli 2007 (Box. C 143-156, 158-168, 1183, 1184, 1395, 1473, 1522, 1538-1544; niet-kadastre, openbaar domein): registratie bij volgorde van 31 juli 2007

Kerncijfers

Clarinus - Stichter van de abdij Benedictijner monnik in de 7e eeuw.
Saint Majan d’Antioche - Heilige beschermheer Relics ingediend in 892.
Claude de Narbonne Caylus - Baron de Faugères Geregisseerd in 1560.
Louis VII - Koning van Frankrijk Voorrechten toegekend aan de abdij.
Philippe Auguste - Koning van Frankrijk Steun aan de abdij voor 1560.

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Villemagne werd in de 7e eeuw gesticht door Clarinos, een Benedictijner monnik, in wat nu Villemagne-l'Argentière is (voorheen Cogne), in het departement l'Hérault. Dit klooster, verbonden aan de orde van Sint Benedictus, werd een belangrijke religieuze en economische plaats dankzij de zilveren loodmijnen ontdekt in 1164 op zijn grondgebied. Bovendien komt de naam "Argentle" voort uit deze mijnbouwoperatie, die heeft bijgedragen aan haar welvaart.

In 892 ontving de abdij de relieken van St. Majan van Antiochië, die haar spirituele prestige versterken. Tot de 16e eeuw geniet het privileges van lokale heren en koningen van Frankrijk, zoals Lodewijk VII en Philippe Auguste. De protestanten onder leiding van Claude de Narbonne Caylus, baron de Faugères, plunderden de abdij echter in 1560 en vernietigden deze gedeeltelijk. De archieven werden verbrand en de gebouwen werden verwoest.

Een restauratieschatting van 1638 beschrijft een abdij in ruïnes, met een kerk waarvan beuken en kluizen werden vernietigd. De monniken kwamen pas in 1661 terug na de congregatie van Sint-Maur in 1663. De abdij werd vervolgens gerestaureerd en overleefde tot de Franse Revolutie, toen het werd verwoest, geplunderd en verkocht als nationaal goed. Tegenwoordig zijn verschillende elementen, waaronder de Abdij van Saint-Majan en de Mirande toren, beschermd als historische monumenten.

De Abbatial Church of Saint Majan werd in 1921 als historisch monument genoemd, gevolgd door de Mirande Tower in 1939. In 2007 werden alle oude gebouwen in de abbatiale omheining en de omliggende tuinen en vloeren geregistreerd. Deze beschermingen getuigen van het erfgoed belang van deze site, gekenmerkt door eeuwen van religieuze, economische en architectonische geschiedenis.

De abdij van Villemagne was ook verbonden met bijgebouwen, zoals de kerk van Saint-Pierre-de-Rhèdes in Lamalou-les-Bains. Zijn geschiedenis is gedocumenteerd in verschillende boeken, waaronder die van Jules Renouvier (1840), Honoré Fisquet (1864) en Claude Devic (1872), die zijn architectonische evolutie en zijn rol in de regio beschrijven.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum