Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van de Guillemins, oorspronkelijk Priorij van de Val Notre-Dame, werd in 1255 opgericht door Baudouin de Dours onder aanroeping van Notre-Dame en Saint-Guillume. Bezet door de Guillemieten (of Guillemins), werd het bevestigd door een pauselijke bubbel van Urbain IV in 1267 en brieven-patenten van Marguerite van Vlaanderen. Maximiliaan I, koning van de Romeinen, verleende confirmatieve diploma's in 1493-1494. De abdij herbergde toen 30 tot 40 religieuzen, maar hun aantal daalde tot 1765, toen Lodewijk XV hen verbood novicen te ontvangen.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: in 1789 verzette de religieuzen zich tegen een aanval voordat ze zich verspreidden en verlieten de abdij in bewaring van de gemeente. In 1791 werden inventarissen gemaakt en in 1793 werden loodkisten naar Cambrai gestuurd om tot wapens te worden gesmolten. De plaats werd vervolgens gedeeltelijk verlaten en vervolgens bezet door Kozakken tussen 1815 en 1818. In de 19e eeuw heeft de familie Delambre de gebouwen gerenoveerd (varkens, stallen, conciërge) en het land geëxploiteerd.

In de 21e eeuw is de abdij sinds 2008 lid van ACCES. Vandaag is het open voor het publiek als begeleidende boerderij en kamerverhuur, beheerd door de ACFDC vereniging. Ondergrondse schuilplaatsen, bekend als steengroeven van de abdij, zou nog steeds aanwezig zijn onder de gebouwen, vroeger koppelen van de site aan het nabijgelegen kasteel van Esnes.

Externe links