Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Loc-Dieu, gesticht in 1123 of 1124 door dertien monniken uit de abdij van Dalon in Limousin, vestigde zich in een moerasrijke regio van Rouergue, vervolgens bijgenaamd locus diaboli ("de plaats van de duivel") vanwege zijn reputatie als een hol van rovers. Onder de impuls van de bisschop van Rodez en dankzij seigneuriale gaven transformeerden de Cisterciënzer monniken de site in een Dei locus ("de plaats van God"), die een abdij oprichtte die zich officieel aan de Cisterciënzer orde in 1162 hechte onder de filiatie van Pontigny. De bouw van de abdijkerk, begonnen in 1159 in Romaanse stijl en voltooid in 1189 met gotische elementen, illustreert deze architectonische overgang.

In 1411 werd de abdij geplunderd en verbrand door Britse troepen tijdens de Honderdjarige Oorlog. Uit 1470 gereconstrueerd door Étienne II de Firminhac, 34e abt, nam het ensemble een versterkt karakter aan, met mâchicoulis en een rond pad, dat de defensieve behoeften van het tijdperk weerspiegelt. De kloostergebouwen, georganiseerd rond een gotisch klooster van drie galerijen, huisvesten een capitulaire hal uit de 13e eeuw, terwijl de kerk, die intact bleef, zijn Cisterciënzer graaf behoudt, gekenmerkt door het ontbreken van afleidende decoraties.

De abdij werd in 1791 verkocht als nationaal eigendom en werd in 1812 door de familie Cibiel gekocht. In de 19e eeuw werd een grote restauratie uitgevoerd, waarbij de werken werden toevertrouwd aan architect Paul Gout, een leerling van Viollet-le-Duc, die zijn middeleeuwse aspect versterkte en het interieur moderniseerde. Het park, gebouwd door Jean Darcel (schepper van de Buttes-Chaumont), mengt vijvers, bossen en tuinen, wat contrasteert met de bezuinigingen van gebouwen. Vandaag een privé-eigendom van de Masson-Bachasson familie van Montalivet, Loc-Dieu bezoekt en getuigt van acht eeuwen geschiedenis, tussen spiritualiteit, conflicten en erfgoed wedergeboortes.

Externe links