Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Coatmalouen, opgericht in 1142 door monniken van B met betrekking tot het initiatief van Alain le Noir, Graaf van Penthièvre, maakt deel uit van de Bretonse Burgerbeweging. Zijn geschiedenis, gekenmerkt door perioden van welvaart en achteruitgang, weerspiegelt de spanningen tussen religieuze en seculiere macht, met name met de instelling van het regime van het begin in de zestiende eeuw.

De huidige ruïnes, waaronder een 18e-eeuwse abdij zonder dak en een driehoekige gevel, getuigen van zes eeuwen kloosterleven. De abdij, gelegen aan de grens van Cornwall en de Trégor, was een plaats van gebed en werk voor honderden monniken, tot haar verdwijning in 1796 met de dood van de laatste twee religieuzen.

Het dagelijkse leven van de monniken was ritmisch door kantoren, landbouwwerk en studies, in strikte bezuinigingen: frequente vasten, zuinige maaltijden, eeuwige stilte en gemeenschappelijke slaapzaal. Hun bestaan, kloosterrijk en ascetisch, contrasteerde met de misstanden van de lovende abdijen, waarbij lokale hulpbronnen ten koste van religie en mensen werden uitgebuit.

De abdij is een historisch monument in 1964 en illustreert de Bretonse Cisterciënzer architectuur en de turbulente geschiedenis van kloosterordes. Zijn neergang, versneld door de Revolutie, beëindigde een spiritueel en economisch avontuur dat in de Middeleeuwen begon, in een context van religieuze hervormingen en nobele lusten.

Vandaag, de site, open voor een bezoek, laat toe om de resten van een religieus en agrarisch erfgoed te ontdekken. Opgravingen en studies, zoals die van Dom Alexis Presse in de 20e eeuw, hebben het leven van de monniken gedeeltelijk hersteld, tussen gebed, arbeid en spanningen met seculiere krachten.

Externe links