Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Fontaine-Guérard, gelegen in Radepont, Eure, is een vrouwelijke Cisterciënzer abdij, opgericht rond 1135 door Amaury I van Meulan. Rond 1190, dankzij een donatie van Robert III van Beaumont, Graaf van Leicester, werd het etablissement herboren. Vóór 1207 sloten de nonnen zich aan bij de orde van Cîteaux, en de kerk werd ingewijd in 1218. Alle gewone gebouwen werden voltooid in 1253 toen de priorij werd een abdij onder Saint Louis.

De abdij is een voorbeeld van Anglo-Norman Gotische architectuur, met een capitulaire hal beschouwd als een van de mooiste van zijn stijl. Conventuele gebouwen, weinig aangepast na de Middeleeuwen, bieden een intacte getuigenis van het middeleeuwse kloosterleven. Elisabeth de Maromme (1496-1540) en Elisabeth Le Cordier de Bigards (1619-1661) leidden de abdij enkele decennia lang en begeleidden belangrijke werken.

Tijdens de Revolutie werd de abdij verkocht als nationaal eigendom. De laatste abdis, Marie Madeleine-Eléonore du Bosc de Radepont, verliet het klooster in 1790. Het pand werd een katoenfabriek in de 19e eeuw, die de stenen van de abdij uitbuitte om industriële gebouwen te bouwen. In 1851 waren er slechts twee gebouwen en de kerk. In de 20e eeuw, het Leger des Heils verwierf het landgoed en ondernam restauraties, voordat het in 2013 aan een particuliere eigenaar.

De huidige overblijfselen zijn de Sint-Michelkapel, de gewelfde kelder van de 12e eeuw, de capitulaire hal met vierpartijenkluizen en de slaapzaal van nonnen. De werkkamer of werkkamer bewaart sporen van originele middeleeuwse schilderijen. De abdijkerk, hoewel gedeeltelijk in ruïnes, toont een plat bed typisch voor de Cistercians en huizen een 13e eeuwse gissant toegeschreven aan Marie de Ferriere, slachtoffer van een moord in opdracht van haar man.

De abdij ontleent zijn naam aan een bron, de " Fontaine-qui-gurit," essentieel voor de Cisterciënzer stichting. De gebouwen, georganiseerd rond een klooster dat vandaag is verdwenen, illustreren het traditionele plan van de vrouwelijke abdijen, met ruimtes gewijd aan nonnen en converse zusters. De capitulaire zaal, de salon en de sacristie weerspiegelen de strikte naleving van de Cisterciënzer heerschappij, inclusief de stilte en scheiding van ruimtes.

De abdij is een historisch monument in 1937 en is nu een belangrijke toeristische plaats van Norman Vexin. Het organiseerde culturele evenementen, zoals de internationale schilderwedstrijd 2017, en blijft een uitzonderlijke getuigenis van de middeleeuwse kloosterarchitectuur, bewaard gebleven door opeenvolgende restauraties sinds de 20e eeuw.

Externe links