Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Nanteuil werd rond 850 gesticht door Charles le Chauve, kleinzoon van Karel de Grote, op een plek waar al een primitief christelijk oratorium aan de Heilige Martial werd toegeschreven. Dit eerste Benedictijnse klooster werd in de 10e eeuw verwoest door Vikinginvasies, die aan het einde van dezelfde eeuw werden herbouwd onder impuls van een lokale heer, misschien Guillaume Taillefer, graaf van Angoulême. De aartsbisschop van Bordeaux plaatste vervolgens de abdij onder de voogdij van Saint-Cyprien de Poitiers, die het begin markeerde van zijn geestelijke en politieke invloed.

In de 11e eeuw werd rond 1050, snel vervangen door een imposante kerk waarvan de hoofdsteden dateren uit de jaren 1125 en 30. De twaalfde en dertiende eeuw markeerden het hoogtepunt van de abdij, verrijkt met geschenken en een verzameling relikwieën die de bouw van de Nanteuil Treasure motiveerden, een vierkante toren met archeologie die vandaag de dag nog zichtbaar is. In 1304 bezocht Bertrand de Got (later paus Clement V) de abdij alvorens deze onder de bescherming van de Heilige Stoel te plaatsen en benadrukte het belang ervan op weg naar Santiago de Compostela.

De Honderdjarige Oorlog verwoestte de abdij: verbrand door de Anglo-Normands, vervolgens geplunderd door de Anglo-Gascons, verloor haar 18 klokken en relikwieën. In de 15e eeuw herbouwd onder Abbe Aymery Texier, daalde het na het begin in 1530. In de 17e eeuw, gereduceerd tot seculier leven, verdwenen de monniken definitief in 1770, toen de bisschop van Poitiers de abdij verwijderde om zijn bezittingen op het seminarie samen te voegen. De ruïnes werden in de 20e eeuw gered door restauraties, waaronder die van de Schatkist in de jaren 1950.

De architectuur van de abdij, nu gedeeltelijk in ruïnes, onthult een kerk van kolossale proporties: drie schepen, een opvallende transept en een koor om rond te lopen, typisch voor de romaanse kunst. De Schatkist, een gewelfde kamer op twee niveaus zonder binnentrap, diende achtereenvolgens als een cartrider, een opslagplaats voor de relikwieën, en dan een massagraf na de plundering. De overblijfselen omvatten ook verspreide romaanse hoofdsteden (musea van Angoulême en Poitiers) en fragmentaire muurschilderingen.

Op een secundaire weg van Compostela speelde de abdij een belangrijke economische en geestelijke rol in Charente. Zijn nalatenschap breidde zich uit via schenkingen, zoals die van Lord Hyrvox van Ruffec in de 13e eeuw. De onderdrukking van 1770 was bedoeld om een universiteit in Ruffec te financieren, wat het einde markeerde van acht eeuwen kloosterleven. Vandaag wordt de site, geclassificeerd als een Historisch Monument in 2017, bezocht in de zomer en getuigt van dit prestigieuze verleden.

Externe links