Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Clément abdij van Metz ontstond in de 11e eeuw, toen Benedictijner monniken zich vestigden op het terrein van een zevende-eeuwse oratorium gewijd aan Felix de Nole. Na de verwoesting van Metz in 1552 werd het herbouwd naar een hotel, waar een eerste kerk werd gebouwd. De relieken van Saint Clement, vertaald in 1090, geven zijn definitieve naam aan de abdij, die in 1194 de parochie van Saint-Privat, waaronder Peltre en Magny ontving.

De abdij werd tussen 1662 en 1668 gerestaureerd onder leiding van Abbé François Reynel, benoemd door Lodewijk XIV. De werken, begonnen in 1669 met het klooster, zag de tussenkomst van de Italiaanse architect Jean Spinga uit 1683 voor de abdij kerk, mengen Gotisch en Barok. Na onderbrekingen (1687-1704, conflict in 1715) werd het gebouw voltooid in 1737, met een Korinthische gevel, bogen versierd met hangersleutels en historische glas-in-lood ramen. Het schip, 17 meter hoog, wordt gescheiden van de zekerheden door kolommen met samengestelde hoofdletters.

Bij de Revolutie werd de abdij in beslag genomen en omgezet in een industriële locatie en vervolgens een militaire locatie (1785). In 1855 stichtten de Jezuïeten een college met een neo-barokke kapel versierd met glas-in-lood door Laurent-Charles Marshal. Het college, onderbroken tijdens de Duitse annexaties (1870-1918, 1940-1945), gesloten in 1970. De abdij en 17e eeuwse gebouwen werden tot 2015 het Lorraine regiohotel. In 1972 werd er een historisch monument gebouwd dat een klassiek klooster met barokke looks, een bron met de Vier Kardinaal Vertus en een monumentale trap bewaarde.

De abdijkerk, een drie-schepen kerk-hal type, heeft een twee-level Corinthische gevel, overtroffen door een curvilineaire pediment en een ovale oculus. De vierpartijenkluizen, de gebroken gebogen baaien en de hangsleutels in de vorm van bloemknoppen illustreren de synthese van stijlen. Na schade tijdens de Tweede Wereldoorlog (het beschadigen van de glas-in-lood ramen in 1940), werd het gebouw gerestaureerd in 1975 (dak) en 2001 (binnen). Tegenwoordig symboliseert het het religieuze en architectonische erfgoed van Messin, gekenmerkt door opeenvolgende herindelingen.

Conventionele gebouwen, waarvan de gevels en daken zijn beschermd, bevatten opmerkelijke elementen zoals het klooster met de binnenplaats en goed gesneden. De monumentale 17e eeuwse trap, gelegen in de noordwestelijke vleugel, en de kapel van Notre-Dame-du-Perpetuel-Secours (1855-1857) getuigen van Jezuïetenaanvullingen. De fontein van Place Hocquard, die de vier departementen van Lotharingen symboliseert, herinnert aan de voormalige regionale functie van de site. De abdij, eigendom van de gemeente, blijft een uniek voorbeeld van barok en gotisch erfgoed in Lotharingen.

Toekomst

Sinds 1983 is de gerestaureerde abdij de zetel van de regioraad van Lotharingen en dient als hotel in de regio Groot-Oosten.

Externe links