Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van St.Georges in Boscherville heeft zijn oorsprong in een heilige plek bezet sinds Gallo-Romeinse tijd. In de eerste eeuw werd een vierkante houten tempel opgericht, in de tweede eeuw vervangen door een fanum (Gallo-Romeinse tempel). In het Franse tijdperk werd een christelijke begrafeniskapel geïnstalleerd in de cella van de fanum, waarmee de overgang naar een christelijke plaats van aanbidding werd gemarkeerd. Tussen de 7e en 11e eeuw volgden verschillende religieuze gebouwen, die zich voorbereiden op de oprichting van een canon gemeenschap in 1055 door Raoul de Tancarville. De kapel, die te klein was geworden, werd vervangen door een collegiale kerk gewijd aan Saint George, gebouwd op de site van de oude tempel.

In 1113 of 1114 jaagt Willem van Tancarville, kamerheer van koning Henri I Beauclerc, op de canons om de Benedictijnse abdij van Saint Georges te vinden. De monniken uit de abdij van Saint-Évroult profiteren van het beschermheerschap van de Tancarvilles, die hen hun familie necropolis maken. De abdijkerk, Romaanse stijl, werd gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, met latere gotische bijdragen. Abbé Victor (1157 De abdij bereikte zijn hoogtepunt tot het midden van de dertiende eeuw, voordat een geleidelijke daling gekenmerkt door interne conflicten en de Honderdjarige Oorlog.

De zestiende en zeventiende eeuw worden gekenmerkt door vernietiging en wederopbouw. In 1562 plunderden protestanten de abdij en verbrandden sommige gebouwen. De Mauristen, die in 1660 aankwamen, restaureerden het klooster en bouwden een groot klassiek huis in de zeventiende eeuw. De Franse Revolutie luidde de klokken van de abdij: afgeschaft in 1790, werden de gebouwen verkocht als nationaal eigendom, met uitzondering van de kerk, die werd parochie. In de 19e eeuw redden restauraties de capitulaire hal en de kerk, geclassificeerd als historische monumenten in 1840. De tuinen, herontworpen volgens oude plannen, krijgen het opmerkelijke Garden label.

De architectuur van de abdij weerspiegelt de vele historische lagen. De kerk, van plan tot Latijns kruis, behoudt een Romaans schip gewelfd van Gotiek, een koor met gewelven en een toren-lantaarn culmineert op 57 meter. De capitulaire kamer, vierkant en zonder uitlopers, onderscheidt zich door zijn gesneden hoofdsteden en Romaanse baaien met gotische verordening. Het klooster, nu uitgestorven, heeft een aantal geheime overblijfselen achtergelaten, waaronder een 12e eeuwse hoofdstad bewaard in het Rouen Museum. De Mauritiaanse stenen gebouwen van Saint-Leu illustreren de aanpassing van het klooster aan de klassieke eisen van de zeventiende eeuw.

De abdij speelde een belangrijke spirituele en economische rol in Normandië. Met 28 kerken onder haar beschermheerschap, prioriteiten in Engeland en seigneuriale rechten (zegels, bossen, tolgelden), verdiende ze 10.000 pond in de 18e eeuw. Zijn daling versnelde met het begin, waar afwezige abten, zoals de kardinalen van Este, het kloosterbeheer verwaarloosden. Ondanks de verwoestingen van de religieuze oorlogen en de revolutionaire onderdrukking overleefde de abdij als een plek van herinnering, die in de negentiende eeuw romantische kunstenaars en schrijvers aantrok, zoals Taylor, Nodier en Cotman, die aan zijn roem bijgedragen hebben.

Vandaag de dag is de abdij Saint-Georges van Boscherville een beschermd gebied, dat religieuze, architectonische en landschapserfgoed mixt. De kerk, nog steeds parochie, herbergt een historisch orgel van 1627, gerestaureerd in 1994. De tuinen, herbouwd uit 17e eeuwse plannen, bieden een evocatieve omgeving van het verleden monastieke leven. De site, open voor het publiek, getuigt van bijna twee millennia geschiedenis, van de Gallo-Romeinse tempel tot de Benedictijnse abdij, door middel van mauristische transformaties en hedendaagse restauraties.

Externe links