Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Jacques de Montfort werd in 1152 gesticht door Willem I van Montfort, de oudste zoon van Raoul II van Gaël-Montfort. De eerste kerk, gewijd in 1156, liet weinig sporen na: enkele openingen en delen van muren. Dit religieuze monument, gelegen in Montfort-sur-Meu en Breteil (Ille-et-Vilaine), illustreert de middeleeuwse kloosterarchitectuur voor zijn latere transformaties.

In de 14e eeuw onderging de abdij een grote reconstructie, waaronder de toevoeging van de westelijke poort, gekenmerkt door zijn mooie zuilen en hoofdsteden versierd met bladeren. Deze periode markeerde ook de uitbreiding van de kerk volgens haar huidige plan. Het klooster werd gerenoveerd in de 17e eeuw, met de bouw van een onvoltooide noordelijke klooster, bestaande uit twee lichamen van gebouwen op plein. De 14e eeuwse kloostergebouwen, verlaten, verdwenen geleidelijk.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: de abdij, verkocht als nationaal eigendom, werd in 1816 gekocht door een voormalige Ursulinine die daar een onafhankelijke gemeenschap stichtte. De kerk werd vervolgens verdeeld om slaapzalen en gemeenschappelijke ruimtes, terwijl nieuwe gebouwen, waaronder een kapel, werden opgericht. Na de verdrijving van de zusters in 1910 verwierven de Montfortiaanse vaders het terrein in 1922 en veranderden het in een seminarie dat gedeeltelijk het kerkvolume herstelde.

In 1976 verwoestte een brand het dak en het interieur van 17e eeuwse kloostergebouwen, evenals het bovenste deel van de kerkmuren. Vandaag de dag zijn er alleen nog resten zoals de Westerse Muur, die in 1997 gedeeltelijk als historische monumenten werden genoemd, en het westelijke portaal van de veertiende eeuw blijft bestaan. De site, eigendom van een vereniging, getuigt van architectonische en religieuze veranderingen in bijna negen eeuwen.

De abdij werd geleid door slechts vijf abten tussen 1550 en 1786, een opmerkelijke stabiliteit over 236 jaar. Onder de opmerkelijke figuren, Jean de Tanoüarn (1610-1663) en Louis de Champlais (1725-1786) belichaamden de commun date periode, terwijl regelmatige abten zoals Jean de Belleville (1296-1328) en Gilles de Québriac (1487-1508) de vorige eeuwen markeerden. Deze erfopvolgingen weerspiegelen de institutionele en spirituele evoluties van de abdij.

Externe links