Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Nicolas-des-Prés werd in 1083 gesticht door Anselme II van Ribemont, een lokale heer uit een lijn verbonden met de Graven van Vermandois en Karel de Grote. Geïnstalleerd op het land dat door zijn oprichter werd gegeven, waaronder fief, wijngaarden en een schaapskooi in Vlaanderen, omgetoverd tot een alleu, de abdij genoot vanaf het begin koninklijke privileges, bevestigd in 1084 in aanwezigheid van Philip I van Frankrijk. De Benedictijner monniken vestigden hun heerschappij daar, terwijl de abdij bezit verwierf zoals de priorij Saint-Germain de Ribemont in 1141.

In de 12e eeuw ontwikkelde de abdij zich met de bouw van een molen op Oise en de uitbreiding van haar seigneuriële rechten. In 1282 schonk Philip III de Hardi hem een grote donatie. Vernietigd tijdens de religieuze oorlogen in 1570, werd het herbouwd in 1663 onder impuls van Prior Dupart, die de strikte Benedictijner naleving hersteld. Een koninklijk besluit van 1678 erkende zijn status als koninklijke stichting, gekoppeld aan het Karolingische erfgoed van zijn oprichters.

De Franse Revolutie markeerde haar einde: nationaal verklaard in 1791, zijn eigendommen werden verkocht. De abdij werd een privé-kasteel in de 19e eeuw, voordat gedeeltelijk werd afgebroken (kerk en vleugel van het klooster in 1827) om plaats te maken voor een spinnen. Gerangschikt als een historisch monument in 1982, zijn er nu kloostergebouwen, een galerie van het klooster en resten van de abdij kerk, getuige van zijn middeleeuwse en moderne verleden.

Externe links