Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Baume-les-Messieurs Abbey, gelegen in het departement Jura in Bourgondië-Franche-Comté, vindt zijn oorsprong in de negende eeuw. De eerste schriftelijke vermeldingen dateren uit 869, toen het wordt geciteerd als een cella (monastieke afhankelijkheid) verbonden aan de vrouwelijke abdij van Château-Chalon. In 890 toevertrouwde koning Lodewijk III de Blinde haar aan deze zelfde abdij, voordat Abbé Bernon, afkomstig van Gigny, haar herstelde volgens de Benedictijnse heerschappij. Bernon verliet Baume in 909-910 om Cluny te vinden, waardoor deze Jurassische abdij de "moeder van Cluny" werd, hoewel later conflicten het tijdelijk terugbrachten tot de rang van priorij in de 12e eeuw.

De abdij kende een grote boom in de 11e en 12e eeuw, onder de bescherming van de Graven van Bourgondië. Het bestuurt dan acht prioriteiten en vijfenzestig kerken, die zijn rijkdom uit de wijngaarden halen, de zoutoplossingen van Lons-le-Saunier en de molens. Ondanks spanningen met Cluny en het aartsbisdom Besançon behaalde ze de titel van keizerlijke abdij tussen 1157 en 1186. Het werd herbouwd door Abbés Amé de Chalon (1389-1431) en Henri de Salins (1440-1450).

Vanaf de 15e eeuw viel de abdij in een lofzang en werd toen in 1759 seculariseerd: Benedictijnse monniken werden kanonnen die "in de eeuw" leefden. Het dorp, voorheen Baume-les-Moines, werd in 1763 omgedoopt tot Baume-les-Messeurs. De Revolutie schafte het hoofdstuk in 1793, en de gebouwen, verkocht als nationale goederen, werden gedeeltelijk afgebroken (klooster, abbatiale trap). De Sint-Pierrekerk, geclassificeerd in 1862, herbergt uitzonderlijke meubels, waaronder een 16e-eeuws Vlaams altaarstuk en Bourgondische beelden toegeschreven aan Claus de Werve.

Vandaag de dag bestaat de abdij uit drie binnenplaatsen omringd door gebouwen van de zestiende tot de achttiende eeuw: de vernieuwde Romaanse kerk, het abdijhuis, de rechttoren en canonieke huizen. De site, een eigendom gedeeld door de gemeente en individuen, trekt 17.000 jaarlijkse bezoekers (2015). Zijn architectuur weerspiegelt de opeenvolgende transformaties, van de Merovingiaanse oorsprong tot secularisaties, in een spectaculaire natuurlijke omgeving van veraf Jurassisch.

Archeologische opgravingen onthulden Merovingische overblijfselen in het kerkkoor, wat een oude bezetting bevestigde. De abdij, eerst verbonden met Gigny, speelde een sleutelrol in de kloosterhervorming voordat hij symbool werd van de invloedsstrijd tussen Cluny, het Rijk en het bisdom Besançon. Het verval begon met lof, toen secularisatie, voordat het verdween bij de revolutie. De bescherming van historische monumenten (1862 tot 2023) heeft dit erfgoed behouden, nu gewaardeerd om zijn geschiedenis en landschap.

Externe links