Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Flavigny-sur-Ozerain Abbey werd in 719 gesticht door Wideradus (of Wire), een bordeaux heer die hem een uitgestrekt gebied naliet. Opgedragen aan Petrus na gewijd te zijn aan de Heilige Prix, werd het een belangrijk religieus centrum onder de Benedictijnse regel, met een handvest goedgekeurd in 745. Zijn eerste abt, Magnoaldus, stierf in 745, en de abdij profiteerde van de bescherming van de Karolingische koningen, met name onder Manassès de Grote (755-788), die de relikwieën van Saint Prejet terugbrachten.

In de 9e eeuw beleefde de abdij een culturele boom met een actief scriptorium en de vertaling van de relikwieën van de koningin in 864 door Abbé Egilon, onder impuls van Charles le Chauve. De Karolingische crypte, gebouwd om deze relikwieën te huisvesten, is het oudste deel bewaard gebleven. In 878 wijdde paus Johannes VIII zijn abdijkerk aan, die vele pelgrims aantrok. Vanaf de 12e eeuw begon het echter af te nemen tegen de concurrentie van nieuwe bedevaartscentra zoals Vézelay.

De abdij leed in 887, toen conflicten tijdens de Honderdjarige Oorlog en de godsdienstoorlogen. In de 17e eeuw begonnen de Benedictijnen van Saint-Maur belangrijke restauratiewerkzaamheden, maar de abdij werd in 1791 als nationaal eigendom verkocht. Sommige gebouwen werden verwoest in de 19e eeuw, waardoor alleen de crypte en sommige resten. Tegenwoordig herbergt het de beroemde Anis de Flavigny en wordt gedeeltelijk bezocht.

Onder de bijgebouwen had de abdij kerken als Saint-Martin de Chichée (getest in 966) en seigneuries zoals die van Chichée. Zijn invloed breidde zich ook uit dankzij persoonlijkheden als Hugues de Flavigny, auteur van een middeleeuwse kroniek, of pater Lacordaire, die er in 1848 een Dominicaans noviciaat implanteerde. De crypte, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1906, en vervolgens in 2013, blijft een zeldzame getuigenis van Karolingische architectuur in Bourgondië.

Archeologische opgravingen van de jaren 1950 onthulden elementen van de vroege abdij, waaronder 11e eeuwse zuilen en hoofdsteden, evenals een mozaïek. De site, gefragmenteerd na de Revolutie, behoudt sporen van zijn monastieke verleden, tussen religieus erfgoed en ambachtelijke activiteit. De Ursulanen, die in de zeventiende eeuw werden geïnstalleerd, lieten ook hun stempel achter bij een klooster en een school, voordat ze in 1906 werden verdreven.

Externe links