Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sainte-Marie de Longues Abbey, gelegen in Longues-sur-Mer in Calvados, is een voormalig Benedictijns klooster opgericht in 1168 door Hugues Wac, een Norman ridder. Hij bood het land en verschillende donaties aan, bevestigd door de koning van Engeland en hertog van Normandië, Hendrik II. De abdij, de eerste dochter van de abdij van Hambye, sloot zich aan bij de Orde van Cluny in 1600. Het groeide aanzienlijk tussen de 13e en 14e eeuw, voordat het daalde onder het prijzenswaardige regime van 1526, vervolgens te sluiten in de 18e eeuw.

De families Bacon en Argouges, heren van Normandië, behoorden tot zijn grote weldoeners, en enkele van hun leden werden daar begraven. De abdij, rijk aan meer dan 40.000 pond inkomen op zijn hoogtepunt, werd omgezet in een boerderij na de sluiting ervan. De restauraties in de 20ste en 21ste eeuw door de families Dewey (1932-1964) en Anglejan Chatillon (sinds 1964) hebben dit erfgoed bewaard, nu geclassificeerd als een historisch monument in zijn geheel.

De abdij beschikt over een opmerkelijke architectuur, waaronder de 13e of 14e eeuwse gelakte stoepranden, middeleeuwse fresco's in de refter en een Armo-Amerikaanse structuur uniek in Normandië. Het huisvest ook begrafenissen van lokale heren, zoals die van Jacques d'Argouges (1510). Na eeuwen van transformatie en degradatie hebben recente werken symbolische elementen, zoals het koor, gered dankzij de Erfgoed Lotto in 2022.

Geclassificeerd als historisch monument sinds 2006 is de abdij nu open voor bezoek, vooral tijdens herdenkingsevenementen, zoals de 850ste verjaardag van de stichting in 2018. De gebouwen, waaronder de verwoeste abdijkerk, het 14e-eeuwse abdijhuis en de agrarische bijgebouwen, bieden een uitzonderlijke getuige van het Normandische kloosterleven en de evolutie ervan door de eeuwen heen.

Externe links