Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Angers werd in 1040 opgericht als kapelaan, oorspronkelijk Elemosinaria Omnirum Sanctorum. Het was afhankelijk van de abdij van de Drie-eenheid van Vendôme. In het begin van de 12e eeuw werd het een Augustijnse canonieke abdij, die vanaf 1108 regelmatige kanunniken van Sint Augustinus verwelkomt. De abdij, herbouwd in de 13e eeuw volgens een tau plan, is de enige grote vestige nog steeds staan vandaag.

Het gebouw, in ruïnes, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1902 voor zijn kerk, vervolgens in 1925 voor zijn veranda, zijn eretrap, zijn klooster en zijn binnenplaats. Gered van verwoesting in de 20e eeuw, werd de abdij getransformeerd naar het David d'Angers Museum in 1984, waardoor het behoud van zijn architectonisch erfgoed, terwijl het biedt een nieuwe culturele roeping.

De 19e eeuwse opgravingen onthulden de begrafenissen van de eerste twee abdijen, beide Robert (1140 en 1207 In 1166 woonde pater Guillaume, naast Hendrik II van Engeland en religieuze hoogwaardigheidsbekleders, de vertaling van de relikwieën van Saint Brieuc bij, die het politieke en spirituele belang van de abdij op dat moment illustreren.

De architectuur van de abdij, gekenmerkt door de Gotische Angelvin, weerspiegelt de evolutie van een eenvoudige middeleeuwse kapelaanschap tot een invloedrijk klooster. Augustijnse canons speelden een sleutelrol in het religieuze en sociale leven van Angers, zoals blijkt uit archieven en bewaarde resten.

Vandaag belichaamt de abdij Toussaint zowel een duizendjarig klooster als een plaats van artistieke herinnering, dankzij haar integratie in het David d'Angers Museum. Zijn rangschikking tussen historische monumenten onderstreept zijn erfgoedwaarde, tussen middeleeuwse architectuur en hedendaagse oogstontwikkeling.

Externe links