Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Alet-les-Bains, gesticht in de tiende eeuw als Benedictijner klooster, werd opgericht als een abdij door Berà, Graaf van Razès, en zijn vrouw Romella volgens een handvest van 813 (nu beschouwd als een vervalsing van de elfde eeuw). De eerste gecertificeerde abt, Benedict, verscheen in 970. De abdij, rijk begiftigd, wekte begeerten en werd in de 12e eeuw versterkt door Abbé Pons Amiel om zich te beschermen tegen lokale conflicten, vooral tussen de aartsbisschop van Narbonne en de burggraaf van Carcassonne.

Tijdens de kruistocht tegen de katharen steunden de monniken van Alet de Burggraafs Trencavel, die tot hun excommunicatie leidden. Na de overwinning van Simon de Monfort werden ze door de graaf van Foix beschermd. In 1268, Abbé Raimon II, geëxcommuniceerd voor het vernietigen van het kasteel van Fa, illustreerde de aanhoudende spanningen. Deze gebeurtenissen hebben ertoe geleid dat Paus Johannes XXII in 1318 de bisschop van Alet maakte, die het aartsbisdom Narbonne verdeelt. De abdij van Notre Dame werd toen kathedraal, de zetel van een bisdom dat de oude pagus Redensis bedekt.

De godsdienstoorlogen markeerden een tragisch keerpunt: in 1577 plunderden de Hugenoten de kathedraal, verwoestten altaren, glas-in-lood ramen en een deel van het dak. Opziener Antoine II van Dax, belegerd en gevangengenomen, zag zijn bisschoppelijk paleis geschoren. Notre Dame Cathedral, verlaten rond 1600, diende als steengroeve om de wallen te versterken. De bisschopszetel werd overgebracht naar de voormalige capitulaire zaal, omgedoopt tot Sint Benedictuskathedraal, tot de afschaffing van het bisdom in 1790.

In de 19e eeuw werden de ruïnes gedeeltelijk bewaard: de kathedraal werd al in 1862, gevolgd door de ingangsdeur (1922) en de capitulaire hal geclassificeerd als historische monumenten. De restauraties, begonnen in 1903, redden het Romaanse koor, het enige grote overblijfsel van het oorspronkelijke gebouw. De bouw van de CD 118 weg in de 20e eeuw echter vernietigde vier van de vijf gotische apsen, versnellen de afbraak van de resterende muren.

De abdij illustreert de religieuze en politieke omwentelingen van de middeleeuwse en moderne Languedoc: monastieke welvaart, cathar conflicten, religieuze oorlogen en postrevolutionaire achteruitgang. Vandaag de dag getuigen de ruïnes, geconsolideerd in 1947, van dit turbulente verleden, terwijl de titel van geletterde bisschop van Alet sinds 2009 aanhoudt.

Externe links