Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Divielle, gelegen in Goos in de Landes, wordt waarschijnlijk in de 12e eeuw gesticht door de Cisterciënzen, zelfs aan het einde van de 11e eeuw. Ze werd achtereenvolgens bezet door de Benedictijnen en vervolgens door de pre-shows, en in 1569 werd ze getroffen door een brand door de Hugenoten van Montgomery, die haar archieven vernietigde. In de 17e eeuw probeerde een door Bertrand de Compaigne vervalste handvest zijn stichting in de 7e eeuw te dateren, maar dit document bleek een vals document te zijn. Herbouwd, de abdij genoot relatieve welvaart ondanks een bevolkingsafname (5 religieus in 1767).

Het bedrijf werd in 1791 opgeheven en verkocht als nationaal eigendom, waarna het in 1869 terugkeerde naar het bisdom Aire-sur-Adour en Dax. De trappisten van Melleray vestigden zich daar, het ontwikkelen van een moderne boerderij (graan, wijnstokken, kaas) tot ze vertrokken in 1932. De gebouwen, verlaten in de jaren 1950, werden gedeeltelijk ontmanteld om een lokale brug te bouwen. Tegenwoordig zijn er alleen nog ruïnes: muren, deuropeningen en overblijfselen van het klooster.

De originele architectuur, typisch Cistercian, georganiseerd rond de kloosterruimtes zoals de capitulaire kamer (met 13e eeuwse ogivale ramen), de refter, of de slaapzaal van de 17e eeuw. Elementen van de 12e eeuw, zoals ramen in het midden van de muur, worden hergebruikt. Een lokale anekdote vertelt dat de monniken, om niet afhankelijk te zijn van Prechacq-les-Bains, de loop van de Louts omleidden en de gemeenschappelijke grens veranderen.

In de 13e eeuw was de abdij afhankelijk van de abdij Case-Dieu en had seigneuries (Prechacq, Goos), schuren, priories (Seyress, Le Sen) en ziekenhuizen (Boos, Saint-Just-Ibarre). Zijn landgoed bedekte ongeveer vijftien parochies, met feodale rechten en dubbeltjes. De revolutionaire ontbinding markeerde het einde van haar religieuze rol, vóór haar korte Trappistische renaissance in de 19e eeuw.

Externe links